французская

francophone [ˈfræŋkəfəʊn] n. франкафо́н (чалавек, асноўная мова якога – французская)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

French¹ [frentʃ] n. францу́зская мо́ва;

the French францу́зы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

напалеандо́р, ‑а, м.

Французская залатая манета вартасцю ў 20 франкаў, змяшчае 5,8 грамаў чыстага золата.

[Фр. Napoléon d'or.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Canadian² [kəˈneɪdiən] adj. кана́дскі;

Canadian French францу́зская мо́ва кана́дцаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

францу́зскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	францу́зскі	францу́зская	францу́зскае	францу́зскія
Р.	францу́зскага	францу́зскай францу́зскае	францу́зскага	францу́зскіх
Д.	францу́зскаму	францу́зскай	францу́зскаму	францу́зскім
В.	францу́зскі (неадуш.) францу́зскага (адуш.)	францу́зскую	францу́зскае	францу́зскія (неадуш.) францу́зскіх (адуш.)
Т.	францу́зскім	францу́зскай францу́зскаю	францу́зскім	францу́зскімі
М.	францу́зскім	францу́зскай	францу́зскім	францу́зскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

марселье́за, ‑ы, ж.

Французская рэвалюцыйная песня, якая стала потым нацыянальным гімнам Францыі. Загрымеў пляск апладысментаў, а хтосьці паспеў зацягнуць марсельезу. Гартны.

[Фр. Marseillaise, ад назвы горада Марсель.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Anglo-French [ˌæŋgləʊˈfrentʃ] n. hist., ling. францу́зская мо́ва, яка́я ўжыва́лася ў А́нгліі падча́с нарма́нскага панава́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

францу́з м. Franzóse m -n, -n;

францу́зская мо́ва die französische Sprache, das Französische (sub)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

francuszczyzna

ж.

1. французская мова;

2. усё сапраўды французскае

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

герма́на-францу́зскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	герма́на-францу́зскі	герма́на-францу́зская	герма́на-францу́зскае	герма́на-францу́зскія
Р.	герма́на-францу́зскага	герма́на-францу́зскай герма́на-францу́зскае	герма́на-францу́зскага	герма́на-францу́зскіх
Д.	герма́на-францу́зскаму	герма́на-францу́зскай	герма́на-францу́зскаму	герма́на-францу́зскім
В.	герма́на-францу́зскі (неадуш.) герма́на-францу́зскага (адуш.)	герма́на-францу́зскую	герма́на-францу́зскае	герма́на-францу́зскія (неадуш.) герма́на-францу́зскіх (адуш.)
Т.	герма́на-францу́зскім	герма́на-францу́зскай герма́на-францу́зскаю	герма́на-францу́зскім	герма́на-францу́зскімі
М.	герма́на-францу́зскім	герма́на-францу́зскай	герма́на-францу́зскім	герма́на-францу́зскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Verbum