Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
антрапанімі́чны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да антрапанімікі (антрапаніміі), звязаны з антрапанімікай (антрапаніміяй). Антрапанімічная формула. Антрапанімічны атлас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адначле́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які складаецца з аднаго члена. Адначленны сказ.
2. Які азначае сабой адначлен. Адначленная формула.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
algebraic
[,ældʒɪˈbreɪɪk]
adj.
альгебраі́чны
algebraic expression — альгебраі́чная фо́рмула
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
formuła
ж.формула; фармулёўка; азначэнне;
formuła przysięgi — формула прысягі;
formuła chemiczna (matematyczna) — хімічная (матэматычная) формула
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ВЕ́КТАРНЫ АНА́ЛІЗ,
раздзел вектарнага злічэння, у якім сродкамі матэм. аналізу вывучаюцца вектарныя і скалярныя функцыі аднаго ці некалькіх аргументаў (вектарныя і скалярныя палі). Асновы вектарнага аналізу закладзены ў канцы 19 ст. ў працах Дж.Гібса і О.Хевісайда. Асн. дыферэнцыяльныя аперацыі: градыент скалярнага поля, дывергенцыя і ротар вектарнага поля; інтэгральныя аперацыі (паток вектара праз зададзеную паверхню і цыркуляцыя ўздоўж зададзенай крывой). Гл.Астраградскага формула, Стокса формула, Грына формула, Поля тэорыя.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
трохчле́нны, ‑ая, ‑ае.
Спец.
1. Які складаецца з трох членаў, частак. Трохчленная формула.
2. Які мае адносіны да трохчлена. Трохчленнае ўраўненне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПАСЛЯДО́ЎНАСЦЬу матэматыцы,
сукупнасць аб’ектаў адвольнай прыроды, занумараваных натуральнымі лікамі 1, 2, 3, ..., n, ..., . Запісваецца ў выглядзе {x1, x2..., xn...} ці скарочана {xn}. Элементы x1, x2, ... наз. членамі П.
П. лічаць зададзенай аналітычна, калі зададзена формула яе агульнага члена, напр., формула 𝑓(n) = a + d(n − 1) задае агульны член арыфметычнай прагрэсіі, 𝑓(n) = aqn−1 — геаметрычнай прагрэсіі. П. з мноства рэчаісных лікаў наз.лікавай П. і вызначаецца формулай xn = φ(n), дзе φ(n) — функцыя натуральнага аргумента n. П. можна задаць і калі невядома формула яе агульнага члена, напр., П. простых лікаў 2, 5, 7, 11, 13, 17... Выкарыстоўваюцца таксама функцыянальныя П., агульны член якіх — функцыя аднаго ці больш аргументаў, залежная ад n.