háuchdünn a ве́льмі то́нкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

валаско́вы, ‑ая, ‑ае.

Тонкі, як волас; капілярны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

танчэ́й, танчэ́йшы (выш. ст. ад тонка, тонкі) dünner

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

упрыгажэ́нства, -а, н.

У архітэктуры, а таксама ў мастацкай і публіцыстычнай мове: імкненне да лішніх, неапраўданых аздабленняў.

Выразная мова, тонкі гумар не патрабуюць упрыгажэнства.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фо́льга, -і, ДМ фо́льзе, ж.

Вельмі тонкі металічны ліст, ужываецца ў вытворчасці люстэркаў, для ўпакоўкі харчовых прадуктаў і пад.

|| прым. фо́льгавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

spidery [ˈspaɪdəri] adj.

1. то́нкі, падо́бны да павуці́ны;

spidery handwriting то́нкі неразбо́рлівы по́чырк;

spidery lace кару́нкі «павуці́нне»

2. павукападо́бны, павуко́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

лінь², -я́, мн. -і́, -ёў, м. (спец.).

Вельмі моцны тонкі канат для карабельнай снасці.

|| памянш. лінёк, -нька́, мн. -нькі́, -нько́ў, м.

|| прым. лінявы́, -а́я, -о́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

танчэ́йшы, ‑ая, ‑ае.

Выш. ст. да прым. тонкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wafer-thin [ˌweɪfəˈθɪn] adj. ве́льмі то́нкі (як папера)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

хлыст¹, -а́, М -сце́, мн. -ы́, -о́ў, м.

1. Спілаванае дрэва з верхавінай, ачышчанае ад сукоў (спец.).

2. Тонкі, гнуткі дубец, плётка.

|| прым. хлысто́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)