Абчыка́ніць ’абстрыгчы роўна, нізка’ (Юрч. Сін.), кантамінацыя аббалваніць і чыканіць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

заліва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. гл. заліць¹.

2. Ілгаць, расказваць байкі (разм., неадабр.).

Не залівай, усё роўна не паверым.

3. Многа, часта піць (разм.).

Апошні час ён вельмі залівае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стос, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Роўна складзеныя адзін на адзін рады чаго-н.; штабель.

С. дошак.

2. Пакладзеныя адзін на адзін якія-н. прадметы.

С. кніг.

С. бліноў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

steadily [ˈstedɪli] adv. ро́ўна, пастая́нна;

work steadily працава́ць без перабо́яў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

flat​3 [flæt] adv.

1. ро́ўна; пла́зам

2. рашу́ча, катэгары́чна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

equally

[ˈi:kwəli]

adv.

адно́лькава; ро́ўна; паро́ўну

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абы-адку́ль, прысл.

Усё роўна адкуль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АДЫТЫ́ЎНАСЦЬ (ад лац. additivus які прыбаўляецца),

уласцівасць велічыні, значэнне якой адпаведнае цэламу аб’екту, роўна суме значэнняў велічыняў, адпаведных яго часткам, пры адвольнай разбіўцы аб’екта на часткі. Напр., адытыўнасць аб’ёму азначае, што аб’ём цэлага цела роўны суме аб’ёмаў яго частак.

т. 1, с. 143

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

раўна... (гл. роўна...).

Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «роўна...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: раўнамерны, раўназначны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

halves [hɑ:vz] pl. → half​1;

go halves дзялі́ць ро́ўна напала́м (прыбыткі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)