вы́кладка, ‑і,
1. Тое, што павінен мець пры сабе салдат у паходзе.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́кладка, ‑і,
1. Тое, што павінен мець пры сабе салдат у паходзе.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раху́ба
1. (выгода, сэнс) Nútzen
2. (падлікі,
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
акрэдыты́ў
(
1) дакумент на права атрымання кім
2) від банкаўскага рахунку, паводле якога ажыццяўляюцца безнаяўныя
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
разлі́к, ‑у,
1.
2. Плата за работу, паслугі, па рахунках і пад.
3.
4. Намер, меркаванне.
5. Карыслівыя намеры, меркаванні.
6. Беражлівасць у расходаванні сродкаў.
7. Група байцоў, якая абслугоўвае гармату, мінамёт, кулямёт і пад.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БІЯМА́СА (ад бія... + маса),
агульная маса асобін віду, іх папуляцый, груп ці згуртаванняў (раслін, мікраарганізмаў, жывёл), якая прыпадае на адзінку паверхні або аб’ёму месцапражывання; адзін з важнейшых экалагічных тэрмінаў. Біямасы часцей за ўсё выражаюць у масе сырога або сухога рэчыва (
Сумарная біямаса сухога
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
недакла́дны, ‑ая, ‑ае.
1. Які не адпавядае ісціне, не зусім правільны.
2. Не поўнасцю адпаведны якому‑н. узору, патрабаванням, правілам.
3. Невыразны, няясны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рахава́ць, рахую, рахуеш, рахуе;
1. Рабіць
2. Узважваць, прыкідваць, разлічваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВЫ́ГІН
від дэфармацыі, які праяўляецца ў скрыўленні восі або пасярэдняй паверхні цела (бэлькі, бруса, пліты, абалонкі і
Адрозніваюць выгіны: просты, або плоскі (знешнія сілы ляжаць у адной плоскасці); складаны (выклікаецца сіламі, што дзейнічаюць у розных плоскасцях); касы (прыватны выпадак складанага выгіну); чысты (дзеянне толькі выгінальных момантаў); папярочны (дзейнічаюць таксама і папярочныя сілы). У
М.К.Балыкін.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЭТА́ЛІ МАШЫ́Н,
1) асобныя састаўныя часткі і іх найпрасцейшыя злучэнні ў машынах, прыладах, апаратах, прыстасаваннях. Робяцца з аднаго матэрыялу без выкарыстання зборачных аперацый.
Да Д.м. адносяцца валы, восі, спружыны, падшыпнікі, муфты, шпіндэлі, поршні, шасцерні, балты, заклёпкі, шпонкі і
2)
Літ.:
Детали машин. Расчет и конструирование: Справ.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
акрэдыты́ў
(
1) дакумент на права атрымання кім
2) від банкаўскага рахунка, паводле якога ажыццяўляюцца безнаяўныя
3) вярыцельная грамата, якая пацвярджае паўнамоцтвы дыпламатычнага прадстаўніка пры ўрадзе іншай дзяржавы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)