вы́чварны gezíert, gekünstelt (праманеры); geschráubt, gesúcht; geschnörkelt, verschnörkelt (пра почырк)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

legible

[ˈledʒəbəl]

adj.

чытэ́льны, разбо́рлівы, выра́зны

legible handwriting — разбо́рлівы по́чырк

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

графаме́трыя

(ад графа- + -метрыя)

раздзел крыміналістычнай тэхнікі, які вывучае почырк, распрацоўвае методыку ідэнтыфікацыі (вызначэння) асобы па яе рукапісах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

падрабі́ць, -раблю́, -ро́біш, -ро́біць; -ро́блены; зак.

1. што. Зрабіць што-н. фальшывае або падобнае да чаго-н.

П. дакументы.

П. почырк.

2. чаго і без дап. Зарабіць дадаткова, падзарабіць.

|| незак. падрабля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е і падро́бліваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. падро́бка, -і, ДМ -бцы, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

illegible

[ɪˈledʒəbəl]

adj.

неразбо́рлівы, нечытэ́льны; невыра́зны, цяжкачытэ́льны

illegible handwriting — неразбо́рлівы по́чырк

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

іеро́гліф, ‑а, м.

1. Фігурны знак у сістэме ідэаграфічнага пісьма, які абазначае цэлае паняцце, склад або гук. Кітайскія іерогліфы. Егіпецкія іерогліфы.

2. толькі мн.; перан. (іеро́гліфы, ‑аў). Пра незразумелае пісьмо, неразборлівы почырк.

[Ад грэч. hieros — свяшчэнны і glyphe — разьба.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

distinct [dɪˈstɪŋkt] adj.

1. выра́зны; я́сны;

distinct writing разбо́рлівы по́чырк

2. адме́тны;

distinct dialects адме́тныя дыяле́кты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

legible [ˈledʒəbl] adj. разбо́рлівы, выра́зны, чытэ́льны;

My handwriting isn’t very legible. Мой почырк не вельмі разборлівы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

trembly [ˈtrembli] adj. infml дрыго́ткі, дрыжа́чы; няро́ўны (пра почырк);

I felt all trembly. Я ўвесь дрыжаў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДУДА́РАВА (Вераніка Барысаўна) (н. 5.12.1916, Баку),

расійскі дырыжор. Нар. арт. Расіі (1960). Нар. арт. СССР (1977). Скончыла Маскоўскую кансерваторыю (1947). З 1947 дырыжор, у 1960—89 гал. дырыжор і маст. кіраўнік Маскоўскага дзярж. сімф. аркестра. Выступала з многімі інш. калектывамі, у т. л. Дзярж. акад. сімф. аркестрам СССР, аркестрамі Маскоўскай і Ленінградскай філармоній, лепшымі харамі Расіі. Яе творчасці ўласцівы яркі тэмперамент, своеасаблівы творчы почырк у інтэрпрэтацыі твораў. У рэпертуары пераважна сімф. музыка рус. класікаў (С.Рахманінава, А.Скрабіна, П.Чайкоўскага) і сучасных рас. кампазітараў. Дзярж. прэмія Расіі 1980.

т. 6, с. 252

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)