фракту́ра

(лац. fractura = надлом)

1) мед. пералом;

2) адзін з відаў гатычнага шрыфту;

3) почырк гатычнага малюнка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

вы́чварны gezíert, gekünstelt (праманеры); geschráubt, gesúcht; geschnörkelt, verschnörkelt (пра почырк)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

legible

[ˈledʒəbəl]

adj.

чытэ́льны, разбо́рлівы, выра́зны

legible handwriting — разбо́рлівы по́чырк

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

графаме́трыя

(ад графа- + -метрыя)

раздзел крыміналістычнай тэхнікі, які вывучае почырк, распрацоўвае методыку ідэнтыфікацыі (вызначэння) асобы па яе рукапісах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ГІПЕРРЭАЛІ́ЗМ (ад англ. hyperrealism звышрэалізм),

фотарэалізм, кірунак у амер. і зах.-еўрап. мастацтве канца 1960-х—80-я г. Склаўся пераважна на аснове поп-арта. Імкнуўся ўзнавіць страчаную ў мадэрнізме жыццёвую канкрэтнасць маст. мовы за кошт імітацыі вобразаў фатаграфіі. Прадстаўнікі гіперрэалізму (Чак Клоўз, Дон Эдзі ў ЗША, Дуэйн Хансан у Канадзе і інш.) выкарыстоўвалі ў асноўным тэхн. прыёмы, якія да мінімуму зводзілі асабісты почырк мастака. У іх творах дамінавала халодная безаблічнасць, мех. фіксацыя прадметаў і жыццёвых з’яў, што па сутнасці вяло да той жа містыфікацыі рэчаіснасці, што і ў інш. мадэрнісцкіх плынях.

т. 5, с. 257

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

падрабі́ць, -раблю́, -ро́біш, -ро́біць; -ро́блены; зак.

1. што. Зрабіць што-н. фальшывае або падобнае да чаго-н.

П. дакументы.

П. почырк.

2. чаго і без дап. Зарабіць дадаткова, падзарабіць.

|| незак. падрабля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е і падро́бліваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. падро́бка, -і, ДМ -бцы, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

illegible

[ɪˈledʒəbəl]

adj.

неразбо́рлівы, нечытэ́льны; невыра́зны, цяжкачытэ́льны

illegible handwriting — неразбо́рлівы по́чырк

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

іеро́гліф, ‑а, м.

1. Фігурны знак у сістэме ідэаграфічнага пісьма, які абазначае цэлае паняцце, склад або гук. Кітайскія іерогліфы. Егіпецкія іерогліфы.

2. толькі мн.; перан. (іеро́гліфы, ‑аў). Пра незразумелае пісьмо, неразборлівы почырк.

[Ад грэч. hieros — свяшчэнны і glyphe — разьба.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

distinct [dɪˈstɪŋkt] adj.

1. выра́зны; я́сны;

distinct writing разбо́рлівы по́чырк

2. адме́тны;

distinct dialects адме́тныя дыяле́кты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

legible [ˈledʒəbl] adj. разбо́рлівы, выра́зны, чытэ́льны;

My handwriting isn’t very legible. Мой почырк не вельмі разборлівы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)