bucket
[ˈbʌkɪt]
1.
n.
1) вядро́ n.
2)
а) чарпа́к -а́ m. (землячарпа́лкі ці збо́жжавага элева́тара)
б) чарпа́к на вадзяны́м ко́ле, лапа́тка турбі́ны
3) по́ршань по́мпы
4) Sl. кары́та n., лама́чына f., драндуле́т -а m. (стары́, паво́льны карабе́ль, аўтамабі́ль)
2.
v.t.
1) чарпа́ць, насі́ць ваду́ вядро́м
2) гнаць каня́, е́хаць на злом галавы́
•
- kick the bucket
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
зае́сці
1. (закусіць чым-н.) náchessen* vt;
зае́сці кава́лкам цу́кру ein Stück Zúcker náchessen*;
2. (каго-н.) ábzehren vt; zéhren vt;
яго́ зае́ла туга́ die Séhnsucht zehrt an ihm;
3. тэх. éinklemmen vt; sich verklémmen, hängen* vi, stécken bléiben* vi (s) (засесці, завязнуць); sich féstfressen* аддз.;
по́ршань зае́ла der Kólben hat sich féstgefressen;
замо́к зае́ла das Schloss geht nicht auf
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)