транзі́т, ‑у,
1. Правоз тавараў ці пасажыраў з аднаго пункта ў іншы праз прамежкавыя пункты.
2.
3.
[Ад лац. transitus — пераход.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транзі́т, ‑у,
1. Правоз тавараў ці пасажыраў з аднаго пункта ў іншы праз прамежкавыя пункты.
2.
3.
[Ад лац. transitus — пераход.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перепра́вка
1. перапра́ўка, -кі
2. перапра́ўка, -кі
3. папра́ўка, -кі
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
транзі́т
(
1) правоз пасажыраў і грузаў з аднаго пункта ў іншы праз прамежкавыя пункты;
2)
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
removal
1. перае́зд; перамяшчэ́нне;
the removal of furniture
the removal of load разгру́зка;
the removal into a new house перае́зд у но́вы дом
2. зня́цце з паса́ды
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
парахо́дства
1. (рух,
рачно́е парахо́дства Bínnenschifffart
марско́е парахо́дства Séeschifffahrt
2. (прадпрыемства) Reederéi
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
transit
1. прае́зд;
overland transit прае́зд па су́шы;
a transit permit дазво́л на пераво́зку тава́раў;
in transit прае́здам, у даро́зе; пры пераво́зцы
2.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Beförderung
1) адпра́ўка; даста́ўка;
2) павышэ́нне на паса́дзе [у зва́нні]
3) падтры́мка, узмацне́нне (чаго
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ГРАМАДЗЯ́НСКАЯ АВІЯ́ЦЫЯ,
галіна вытв-сці і абслугоўвання, прызначаная для перавозак людзей і грузаў, выкарыстання ў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
тра́нспарт, ‑у,
1. Галіна народнай гаспадаркі, звязаная з перавозкай людзей і грузаў, а таксама сродкі для такой перавозкі.
2.
3. Партыя атрыманых або прызначаных для перавозкі грузаў.
4. Абоз або сукупнасць якіх‑н. сродкаў для перавозкі спецыяльнага прызначэння.
5. Судна ваеннага флоту для перавозкі грузаў і людзей.
•••
[Ад лац. transportare — пераносіць, перавозіць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
transport
1.1) пераво́зіць
2) захапля́ць, ахапля́ць
3) ссыла́ць (у я́касьці пакара́ньня)
2.1) пераво́з -у
2) пераво́жаны тава́р, груз, лю́дзі
3) захапле́ньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)