шэ́ры, -ая, -ае.

1. Колер, які атрымаўся ад змяшэння чорнага і белага, колер попелу.

Ш. матэрыял.

Шэрыя вочы.

Шэрае неба.

Ш. кот.

Ш. твар (бледны, з зямлістым адценнем).

2. перан. Пасрэдны, знешне і ўнутрана не цікавы.

Шэрае існаванне.

Ш. раман.

3. перан. Малакультурны, неадукаваны (разм.).

Ш. чалавек.

4. перан. Пра надвор’е: хмурны.

Шэрае надвор’е.

Шэрая раніца.

|| памянш. шэ́ранькі, -ая, -ае.

|| наз. шэ́расць, -і, ж. (да 2 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

невысо́кі

1. nicht hoch; mttelhoch;

2. (пасрэдны, адмоўны) nicht hoch, nicht gut; mnderwertig;

3. (пра цану) erträglich, nicht hoch, mäßig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

lltagsmensch m -en, -en пасрэ́дны [звыча́йны] чалаве́к;

den ~en inmal blegen [bstreifen] скі́нуць з сябе́ цяжа́р бу́дняў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mäßig

1. a

1) памярко́ўны, сярэ́дні

2) пасрэ́дны

2. adv уме́рана, ме́рна; стры́мана;

~ lben жыць скро́мна [сці́пла]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

routinemäßig [ruti:nə-]

1. a

1) звыча́йны, штодзённы, пасрэ́дны

2) чарго́вы

2. adv рэгуля́рна, зго́дна з устано́ўленым пара́дкам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ordinary

[ˈɔrdəneri]

1.

adj.

1) звыча́йны

2) пасрэ́дны, неціка́вы

The speech was ordinary and tiresome — Прамо́ва была́ неціка́вая і ўто́мная

2.

n. out of the ordinary

незвыча́йны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сярэ́дні, -яя, -яе.

1. Які знаходзіцца ў сярэдзіне, паміж якімі-н. крайнімі пунктамі, велічынямі і пад.; прамежкавы.

Сярэдняе цячэнне ракі.

С. ўзрост.

2. Які ўяўляе сабой велічыню, атрыманую дзяленнем сумы некалькіх велічынь на іх колькасць.

Сярэдняя зарплата за год.

Сярэдняя вага.

Сярэдняя хуткасць цягніка.

Сярэдняе (наз.) арыфметычнае.

3. Пасрэдны; ні добры, ні благі.

С. студэнт.

Сярэднія поспехі.

4. Не вышэй звычайнага ўзроўню, нормы.

Сярэднія патрабаванні.

Чалавек сярэдняга росту.

Сярэдняе вуха — поласць за барабаннай перапонкай, перад унутраным вухам.

Вышэй (ніжэй) сярэдняга — вышэй (ніжэй) якой-н. нормы.

У сярэднім — зыходзячы з сярэдніх велічынь, паказчыкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

gewöhnlich

1. a

1) звыча́йны

2) пасрэ́дны

2. adv звыча́йна;

wie ~ як звыча́йна, як заўсёды;

für ~ звыча́йна, бо́льшай ча́сткай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

другара́дны

1. (не асноўны) nbensächlich; Nben- (пабочны);

другара́дная ро́ля Nbenrolle f -, -n;

выко́нваць другара́дную ро́лю ine ntergeordnete Rlle spelen;

2. (пасрэдны) zwitrangig, zwiter Klsse [Güte], mttelmäßig;

другара́дны пісьме́ннік ein mttelmäßiger Schrftsteller

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

неціка́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які не выклікае цікавасці. Нецікавы кінафільм. □ — А ўсё ж нецікавая нам работа выпала, — праз нейкі час скардзіўся.. [Міхась], касавурачыся на Васіля. Якімовіч.

2. Разм. Непрыгожы. Са старою паняй жыла адзіная дачка, якую з-за ваеннага ліхалецця і нецікавага выгляду не ўдалося выдаць замуж. Брыль.

3. Разм. Не зусім добры; пасрэдны. Нарада пакінула нецікавае ўражанне... Гартны. [Бабка] проста думае свае старэчыя думкі, сухія, як і сама старасць, простыя, як і ўсё жыццё яе, нецікавыя, як і яе доля. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)