amend

[əˈmend]

v.t.

1) рабі́ць папра́ўкі (у зако́не, прапано́ве)

2) папраўля́ць, паляпша́ць

3) выпраўля́ць (памы́лкі), карэгава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

па́раснік, ‑у, м.

Маладыя парасткі дрэў або іншых раслін. А сёлета шчодрыя жнівеньскія ліўні дружна пагналі ў рост малады параснік. Беразняк. // Малады лес; зараснік. З маладога парасніку неўзаметку ўздымаецца добры лес. Лужанін. З празрыстай дымкі праступаў малады бярозавы параснік. Лынькоў. Валько .. сказаў, што мы ствараем, у адпаведнасці з Пастановаю ЦК, спецыяльную брыгаду, якая будзе вызваляць землі ад парасніку і паляпшаць сенажаці. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

reform

[rɪˈfɔrm]

1.

v.t.

1) паляпша́ць; перавыхо́ўваць

2) право́дзіць рэфо́рму, рэфармава́ць

2.

n.

рэфо́рма f., пале́пшаньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ПРАЦО́ЎНАЯ ДЫСЦЫПЛІ́НА,

абавязковае выкананне працоўнага распарадку і адпаведных працоўных абавязкаў. Асн. нарматыўнымі актамі П.д. ў Беларусі з’яўляюцца КЗаП, Тыпавыя правілы прац. распарадку, галіновыя і мясц. правілы ўнутр. прац. распарадку. Паводле КЗаП работнік павінен: добрасумленна працаваць; выконваць устаноўленыя нормы па ахове працы; беражліва адносіцца да маёмасці і наймальніка, выконваць яго пісьмовыя і вусныя распараджэнні ў адпаведнасці з дадзенымі яму паўнамоцтвамі; садзейнічаць павышэнню прадукцыйнасці працы і забяспечваць выкананне патрабаванняў да якасці прадукцыі, работ і паслуг; не выдаваць камерцыйную тайну наймальніка; павышаць сваю кваліфікацыю па прапанове наймальніка і за яго кошт; падпарадкоўвацца правілам унутр. распарадку, інш. дакументам, якія рэгламентуюць пытанні П.Д.; выконваць інш. абавязкі, што вынікаюць з дзейнага заканадаўства, калект. і прац. дагавораў. КЗаП абавязвае наймальніка арганізоўваць працу работнікаў, ствараць умовы для росту прадукцыйнасці працы, забяспечваць прац. і вытв. дысцыпліну, выконваць заканадаўства аб працы і правілы яе аховы, уважліва ставіцца да патрэб і запатрабаванняў работнікаў, паляпшаць умовы іх працы і побыту. За ўзорнае выкананне прац. абавязкаў да работнікаў выкарыстоўваюцца меры заахвочвання; за парушэнні П.д. — меры дысцыплінарнага спагнання; у асобных выпадках — прадугледжаная заканадаўствам адказнасць.

Г.​А.​Маслыка.

т. 13, с. 32

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sanitize, BrE -ise [ˈsænɪtaɪz] v. fml

1. derog. на дава́ць прысто́йнасць, рабі́ць больш прыма́льным;

They sanitized my report. Яны падправілі мой даклад.

2. паляпша́ць саніта́рныя ўмо́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

шліфава́ць

(польск. szlifować, ад ням. schleifen)

1) апрацоўваць да гладкасці якую-н. паверхню (напр. ш. мармур);

2) перан. удасканальваць, паляпшаць што-н. (напр. ш. стыль артыкула).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

improve

[ɪmˈpru:v]

v.

1) паляпша́ць, -ца; рабі́ць, уно́сіць пале́пшаньні

to improve in one’s health — папраўля́цца

2) павыша́ць ва́ртасьць (маёмасьці)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

баніфіка́цыя

(фр. bonification, ад лац. bonificare = паляпшаць)

1) надбаўка да цаны тавараў, якасць якіх вышэйшая, чым вызначана дагаворам;

2) вяртанне падаткаў, узятых з экспартных тавараў, з мэтай павышэння іх канкурэнтаздольнасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

облагора́живать несов.

1. надава́ць высакаро́днасць, рабі́ць высакаро́дным;

2. (улучшать породу, качество) бот., биол. акульту́рваць, паляпша́ць;

3. уст. (делать более изысканным, утончённым) рабі́ць больш прыго́жым; прыхаро́шваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

béssern

1. vt паляпша́ць, выпраўля́ць

2. ~, sich паляпша́цца, папраўля́цца;

die Kúrse ~ sich (біржавы́) курс павыша́ецца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)