мільга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. З’яўляцца,
2. Хутка праносіцца адно за другім, зменьваючы адно другім.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мільга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. З’яўляцца,
2. Хутка праносіцца адно за другім, зменьваючы адно другім.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вскрыва́ться
1. (раскрываться) раскрыва́цца; (обнаруживаться) выяўля́цца;
2. / ре́ки вскрыва́ются на рэ́ках пачына́ецца крыгало́м;
3. (о ране) раскрыва́цца; (о гнойнике) прарыва́цца;
4.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ukazywać się
ukaz|ywać się1.
2. выходзіць (з друку), з’яўляцца (у друку)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
выраста́ць, вы́расці
1. wáchsen
2. (павялічвацца) ánwachsen
3.
выраста́ць з чаго
выраста́ць з касцю́ма aus dem Kleid [Ánzug] heráuswachsen
4. (
выраста́ць у чыіх
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ГАЛАЎНЫ́Я ЎБО́РЫ,
састаўная частка адзення. Вядомы з глыбокай старажытнасці. Напачатку мелі пераважна практычнае значэнне. Паступова набывалі разнастайныя формы і аздабленне; станавіліся ўпрыгажэннямі і нават прадметамі раскошы. Часам выконвалі сімвалічную функцыю. На Беларусі адметныя галаўныя ўборы вядомы з часоў Кіеўскай Русі.
Галаўныя ўборы пануючых класаў выраблялі з дарагіх мануфактурных тканін і футра, багата аздаблялі каштоўнымі камянямі, жэмчугам, вышыўкай і
З канца 19
Літ.:
М.Ф.Раманюк.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
явля́ться
1. (появляться) з’яўля́цца; (прибывать) прыбыва́ць; (приезжать) прыязджа́ць; (приходить) прыхо́дзіць;
2. (возникать) з’яўля́цца, узніка́ць;
3. (оказываться) з’яўля́цца;
4. (случаться, представляться) трапля́цца;
5. (быть, служить чем-л.) з’яўля́цца;
6.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wyłaniać się
wyłania|ć się1. з’яўляцца;
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Патыка́ць 1 ’дараваць за дрэнныя ўчынкі, пакідаць непакараным’ (бялыніц.,
Патыка́ць 2 ’сустракаць’ (
Патыка́ць 3, патыка́цца ’утыкаць нос (не ў сваю справу)’ (
Патыка́ць 4 ’ткаць па аснове рознакаляровым утком’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Раня́ць ’даваць магчымасць упасці, упускаць; скідаць (пра лісце)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
blícken
zur Érde ~ апусці́ць во́чы;
sich ~ lássen
das lässt tief ~ гэ́та мно́га зна́чыць, гэ́та наво́дзіць на разважа́нні
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)