znicz

м.

1. святарны агонь; вечны огонь;

2. лямпада (на магіле);

znicz olimpijski спарт. алімпійскі факел

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падаві́ць сов. подави́ть;

п. мяце́ж — подави́ть мяте́ж;

п. аго́нь праці́ўніка — воен. подави́ть ого́нь проти́вника

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падлі́ць сов., в разн. знач. подли́ть;

◊ п. ма́сла ў аго́нь — подли́ть ма́сла в ого́нь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наве́сный

1. паве́ткавы;

2. воен. наве́сны;

наве́сный ого́нь наве́сны аго́нь;

3. (годный для навешивания) навясны́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

полыхну́ть сов. и однокр. запала́ць, загарэ́цца; шугану́ць;

ого́нь полыхну́л из трубы́ аго́нь шугану́ў з ко́міна.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фланго́вый воен. фланго́вы;

фланго́вое движе́ние фланго́вы рух;

фланго́вый ого́нь фланго́вы аго́нь;

фланго́вая ата́ка фланго́вая ата́ка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КУНЯ́ЕЎ (Станіслаў Юр’евіч) (н. 27.11.1932, г. Калуга, Расія),

расійскі паэт. Скончыў Маскоўскі ун-т(1957). З 1962 працаваў у час. «Знамя», Маскоўскай пісьменніцкай арг-цыі, з 1989 гал. рэдактар час. «Наш современник». Друкуецца з 1956. У паэт. зб-ках «Землепраходцы» (1960), «Завея заходзіць у горад» (1966), «Начная прастора» (1970), «Глыбокі Дзень» (1978), «Возера Безыменнае» (1983), «Маці — сырая зямля» (1988), «Вышэйшая воля» (1992) і інш. выяўляе адвечныя сувязі чалавека з прыродай, гісторыяй. Паэмы «Калужская хроніка» (нап. 1968—87), «Карабахская хроніка» (нап. 1973), «Сонечныя ночы» (нап. 1978), «Рускія сны» (нап. 1986) і інш. — спроба сінтэзу прозы і паэзіі ў паэме. Аўтар рамана «Сяргей Ясенін» (1995, з сынам С.​Куняевым), зб. прозы і публіцыстыкі «Сярод шумнага балю» (1996), крытычных артыкулаў і інш. У некаторых творах бел. тэматыка. Асобныя вершы К. на бел. мову пераклаў П.​Макарэвіч. Дзярж. прэмія Расіі 1987.

Тв.:

Избр. произв. Т. 1—2. М., 1988;

Огонь, мерцающий в сосуде. М., 1986;

Сквозь слезы на глазах: Избр. М., 1996.

А.​В.​Спрынчан.

С.Ю.Куняеў.

т. 9, с. 23

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

развести́​III сов.

1. (пар) разве́сці; (огонь — ещё) раскла́сці;

2. (вырастить) разве́сці; (животных — ещё) распладзі́ць, разгадава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Flamma fumo est proxima (Plautus)

Полымя ‒ бліжэйшае дыму (г. зн. дзе дым, там і полымя).

Огонь ‒ ближайший дыму (т. е. где дым, там и огонь).

бел. Дыму без агню не бывае. Дзе дым, там і агонь. Дзе вярба, там вада.

рус. Дыму без огня не бывает. Без ветра камыш не качается. Без тучи дождя не бывает. Огонь без дыму не живёт. Толчея без шуму не ходит.

фр. Il n’est jamais feu sans fumée (Нет дыма без огня).

англ. There is no smoke without fire (Нет дыма без огня).

нем. Wo Rauch ist, da ist auch Feuer (Где дым, там и огонь).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

загараджа́льны

1. воен. загради́тельный;

з. аго́нь — загради́тельный ого́нь;

2. (служащий защитою) огради́тельный;

~ныя збудава́нні — огради́тельные сооруже́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)