erstéhen* II vt набыва́ць, купля́ць (выстаяўшы чаргу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абані́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго-што.

Уст. Атрымаць (атрымліваў) па абанеменце; набыць (набываць) права карыстання чым‑н. на пэўны тэрмін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кро́квіна, ‑ы, ж.

Адзін з двух брусоў, якія ўтвараюць крокву. Хата пачынае набываць выгляд: падняліся сцены, прарэзаліся вокны, дзверы. Зверху спляліся кроквіны. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нака́пливать несов. збіра́ць, запа́сіць; (приобретать) набыва́ць, прымнажа́ць; эк. нако́пліваць; (сберегая, собирать) збіра́ць;

нака́пливать капита́л нако́пліваць капіта́л;

нака́пливать си́лы, эне́ргию запа́сіць сі́лы, эне́ргію;

нака́пливать материа́л збіра́ць матэрыя́л;

нака́пливать зна́ния набыва́ць (прымнажа́ць) ве́ды;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ідыямарфі́зм

(ад ідыя- + -марфізм)

здольнасць мінералаў, якія крышталізуюцца ў магме, набываць уласцівыя ім крышталеграфічныя абрысы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

зме́нлівасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць зменлівага. Зменлівасць настрою. Зменлівасць тэмпературы.

2. Здольнасць арганізмаў набываць пад уплывам навакольнага асяроддзя прыметы, якіх не было ў продкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

obtain [əbˈteɪn] v. fml

1. атры́мліваць, дастава́ць, набыва́ць;

obtain permission атры́мліваць дазво́л

2. існава́ць, сустрака́цца, быць распаўсю́джаным

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wyrabiać się

незак.

1. выпрацоўвацца; фармавацца;

2. набываць досвед

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ска́пливать несов. назапа́шваць, запа́сіць, збіра́ць; (приобретая, увеличивать) набыва́ць, прымнажа́ць, намнажа́ць;

ска́пливать де́ньги запа́сіць (збіра́ць) гро́шы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэатрапі́зм

(ад гр. rheos = цячэнне, паток + трапізм)

здольнасць некаторых раслін набываць пэўнае становішча адносна цячэння вады.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)