сяка́ч¹, секача́, мн. секачы́, секачо́ў, м. (спец.).
Востры нож, інструмент, механізм для раздраблення, сячэння чаго-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
mechanizm, ~u
м. механізм;
mechanizm wyciągowy — пад’ёмны механізм;
mechanizm zegarowy — гадзіннікавы механізм;
mechanizm cen — механізм цэн;
mechanizm kształtowania się popytu rynkowego — механізм фарміравання рыначнага попыту;
mechanizm rynkowy — рыначны механізм;
mechanizm sterowania gospodarką narodową — механізм кіравання народнай гаспадаркай;
mechanizm zarządzania — механізм кіравання
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
устро́йства, -а, н.
1. гл. устроіць.
2. Тэхнічная канструкцыя, прыбор, механізм, прыстасаванне (кніжн.).
Транспартнае ў.
Рэгулюючае ў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэле́, нескл., н. (спец.).
Аўтаматычны механізм для замыкання і размыкання электрычнага ланцуга.
Электрамагнітнае р.
|| прым. рэле́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
храпаві́к, ‑а, м.
Спец. Зубчасты механізм, які перадае вярчэнне толькі ў адным кірунку; храпавы механізм.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спрацава́ць сов. срабо́тать;
механі́зм не ~ва́ў — механи́зм не срабо́тал
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
механі́чны, -ая, -ае.
1. гл. механіка, механізм.
2. Машынальны, які не рэгулюецца свядомасцю; аўтаматычны.
Механічная работа.
Запомніць механічна (прысл.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кран², -а, мн. -ы, -аў, м.
Механізм для пад’ёму і перамяшчэння грузаў.
Вежавы к.
Пад’ёмны к.
|| прым. кра́навы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сінхраніза́тар, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Механізм, які забяспечвае сінхроннае дзеянне чаго-н.
С. гуку і відарыса (у кіно, тэлебачанні).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
узрыва́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).
Механізм, які выклікае выбух зарада ў міне, артылерыйскім снарадзе, ракеце, авіябомбе, тарпедзе і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)