judge​2 [dʒʌdʒ] v.

1. меркава́ць, лічы́ць;

judging by/from мярку́ючы па;

judging by what you say… мярку́ючы па ва́шых сло́вах…;

as far as I can judge нако́лькі я магу́ меркава́ць

2. судзі́ць, выно́сіць рашэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

speculate

[ˈspekjəleɪt]

v.i.

1) меркава́ць; разважа́ць

2) уга́дваць

3) спэкулява́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

veräußerlichen vt павярхо́ўна меркава́ць (пра што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ацверазі́цца, ацверажуся, ацвярэзішся, ацвярэзіцца і ацвяро́зіцца, ‑рожуся, ‑розішся, ‑розіцца; зак.

Стаць цвярозым пасля ап’япення. Хлор, ужо ацверазіўшыся, прыўстаў з месца і нядбайна матнуў рукою. Гартны. // перан. Пачаць цвяроза думаць, меркаваць пра што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падазрава́ць, -раю́, -рае́ш, -рае́; -раём, -раяце́, -раю́ць і -ва́ю, -ва́еш, -ва́е; незак.

1. каго ў чым. Мець падазрэнне на каго-н.

П. каго-н. у крадзяжы.

2. што, аб чым і са злуч. «што». Меркаваць, дапускаць магчымасць чаго-н.

У хворага падазраюць адзёр.

Мы і не падазравалі аб яго існаванні.

Я і не падазраваў, што мяне такое падсцерагала.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

erwägen* vt узва́жваць, меркава́ць, абду́мваць, прыма́ць пад ува́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шыракано́ска, ‑і, ДМ ‑носцы; Р мн. ‑носак; ж.

Вадаплаўная птушка падсямейства качак, якая мае доўгую расшыраную на канцы дзюбу. Аб гнездаванні шыраканоскі на тэрыторыі Палесся можна меркаваць па экспанатах яе яек, што захоўваюцца ў Пінскім музеі. «Весці».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

úrteilen vi (über A) меркава́ць, разважа́ць, выка́зваць сваю́ ду́мку (пра што-н.);

nach (D) zu ~ калі́ меркава́ць [разважа́ць] па (чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

асле́плены

1. gebléndet, blind;

2. (пазбаўлены здольнасці правільна меркаваць аб чым-н.) gebléndet, verbléndet;

асле́плены зло́сцю blíndwütend

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прадба́чыцца, ‑чыцца; зак.

Уявіцца ў думках (пра тое, што павінна адбыцца). Па тым, якое высокае стаяла над лесам неба, можна было меркаваць, што дажджу сёння не прадбачылася. Чыгрынаў. — Значыць, гэта адступленне прадбачылася раней, бо патрэбен быў новы плацдарм. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)