Victoria Cross [vikˌtɔ:riəˈkrɒs] n. Крыж Вікто́рыі (вышэйшая ваенная ўзнагарода ў Вялікабрытаніі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

перакрыжава́ны, -ая, -ае.

1. Які перасякаецца крыж-накрыж.

Перакрыжаваная рыфма (праз радок).

2. перан. Які сыходзіцца з розных бакоў у адно месца.

П. агонь. П. допыт (некалькімі асобамі адразу). Перакрыжаванае апыленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

cross​1 [krɒs] n.

1. крыж;

make one’s cross/sign with a cross паста́віць кры́жык (замест подпісу);

make the sign of the cross перахрысці́цца;

International Red Cross Міжнаро́дны Чырво́ны Крыж

2. гібры́д, по́месь

♦

have a (heavy) cross to bear не́сці ця́жкі крыж

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гео́ргіеўскі: г. кавале́р ист. гео́ргиевский кавале́р;

г. крыж — ист. гео́ргиевский крест

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

criss-cross​2 [ˈkrɪskrɒs] v. перакрыжо́ўваць, скрыжо́ўваць; перакрыжо́ўвацца, скрыжо́ўвацца; пераплята́ць крыж-на́крыж

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

krzyż

м.

1. крыж;

Czerwony Krzyż — Чырвоны Крыж;

robić znak ~a — класці крыж; жагнацца;

2. анат. крыж; крыжавіна;

jak z ~a zdjęty — як з крыжа зняты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

«Чырвоны Крыж» рэвалюцыйны

т. 17, с. 317

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

kréuzweise adv крыж-на́крыж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ко́злы, -аў.

1. Сядзенне для фурмана ў перадку экіпажа.

2. Падстаўка для пілавання дроў у выглядзе бруса на чатырох ножках, збітых крыж-накрыж.

Пілаваць дровы на козлах.

3. Спосаб састаўлення вінтовак.

Саставіць вінтоўкі ў к.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

крыжа...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «крыж», напрыклад: крыжападобны, крыжакветны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)