Victoria Cross [vikˌtɔ:riəˈkrɒs] n. Крыж Вікто́рыі (вышэйшая ваенная ўзнагарода ў Вялікабрытаніі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

перакрыжава́ны, -ая, -ае.

1. Які перасякаецца крыж-накрыж.

Перакрыжаваная рыфма (праз радок).

2. перан. Які сыходзіцца з розных бакоў у адно месца.

П. агонь. П. допыт (некалькімі асобамі адразу). Перакрыжаванае апыленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

cross​1 [krɒs] n.

1. крыж;

make one’s cross/sign with a cross паста́віць кры́жык (замест подпісу);

make the sign of the cross перахрысці́цца;

International Red Cross Міжнаро́дны Чырво́ны Крыж

2. гібры́д, по́месь

♦

have a (heavy) cross to bear не́сці ця́жкі крыж

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гео́ргіеўскі: г. кавале́р ист. гео́ргиевский кавале́р;

г. крыж — ист. гео́ргиевский крест

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

criss-cross​2 [ˈkrɪskrɒs] v. перакрыжо́ўваць, скрыжо́ўваць; перакрыжо́ўвацца, скрыжо́ўвацца; пераплята́ць крыж-на́крыж

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

krzyż

м.

1. крыж;

Czerwony Krzyż — Чырвоны Крыж;

robić znak ~a — класці крыж; жагнацца;

2. анат. крыж; крыжавіна;

jak z ~a zdjęty — як з крыжа зняты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kréuzweise adv крыж-на́крыж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ко́злы, -аў.

1. Сядзенне для фурмана ў перадку экіпажа.

2. Падстаўка для пілавання дроў у выглядзе бруса на чатырох ножках, збітых крыж-накрыж.

Пілаваць дровы на козлах.

3. Спосаб састаўлення вінтовак.

Саставіць вінтоўкі ў к.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

«Чырвоны Крыж» рэвалюцыйны

т. 17, с. 317

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

крыжа...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «крыж», напрыклад: крыжападобны, крыжакветны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)