гара́чы, -ая, -ае.

1. Які мае высокую тэмпературу, моцна нагрэты.

Гарачая пліта.

Гарачае лета.

Г. цэх (таксама перан.: увогуле шкодная вытворчасць). Падаць гарачае (наз.). Гарачая апрацоўка металаў.

2. перан. Поўны сілы, страсны, палкі.

Г. заступнік.

3. перан. Вельмі напружаны, які праходзіць у інтэнсіўным, напружаным рытме.

Гарачая работа.

Г. бой.

Гарачая пара жніва.

4. перан. Запальчывы, нястрыманы.

◊

Гарачая галава — пра залішне паспешлівага, нястрыманага чалавека.

Па гарачых слядах — адразу.

Пад гарачую руку (разм.) — у момант злосці, раздражнення.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хада́йнік м.

1. (заступнік) Fürsprecher m -s, -;

2. юрыд. уст. Sáchwalter m -s; Ánwalt m -es, -wälte (адвакат, абаронца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пратэ́ктар

(лац. protector = які прыкрывае, абараняе)

1) уст. апякун, заступнік;

2) дзяржава, якая ажыццяўляе пратэктарат;

3) патоўшчаная бегавая частка пакрышкі, якая ахоўвае шыну ад механічных пашкоджанняў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

adjutant

[ˈædʒʊtənt]

n.

1) ад’юта́нт -а m.

2) асыстэ́нт -а, засту́пнік -а, памага́ты -ага m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

subhead

[ˈsʌbhed]

n.

1) падзагало́вак -ўка m.

2) падразьдзе́л (у кні́зе)

3) засту́пнік, наме́сьнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Patrón m -s, -e засту́пца, засту́пнік, патро́н;

ein schláuer ~ разм. хітру́н, прайдзісве́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

deputy

[ˈdepjəti]

n., pl. -ies

1) наме́сьнік, засту́пнік -а m.

2) дэлега́т, дэпута́т -а m., дэпута́тка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Förderer m -s, -

1) мецэна́т; засту́пнік

2) тэх. транспарцёр, канве́ер

3) горн. рудаадка́тчык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vice-president

[,vaɪsˈprezɪdənt]

n.

1) віцэ-прэзыдэ́нт -а m.

2) засту́пнік, наме́сьнік старшыні́, віцэ-старшыня́-і́ m.& f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

adwokat

м.

1. адвакат;

adwokat przysięgły уст. прысяжны павераны;

2. перан. абаронца; адвакат; заступнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)