планаме́рны, ‑ая, ‑ае.

Які ажыццяўляецца па загадзя намечанаму плану.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадчува́цца, ‑аецца; незак.

1. Загадзя адчувацца.

2. Зал. да прадчуваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zawczasu

заўчасна; загадзя; своечасова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадчува́ць ’загадзя адчуваць’ (ТСБМ), продчува́ць ’здагадвацца’ (ТС). Да чуць. Сюды ж прадчуванне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ра́нтка ’загадзя ўмоўленае спатканне’ (Сцяшк. Сл.). З польск. randka ’тс’, гл. рандавус.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

sufficient [səˈfɪʃnt] adj. (for) дастатко́вы;

in sufficient time in advance за́гадзя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

deliberate​1 [dɪˈlɪbərət] adj.

1. наўмы́сны; за́гадзя абду́маны

2. няспе́шны; паво́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

premeditated [ˌpri:ˈmedɪteɪtɪd] adj. абду́маны за́гадзя; наўмы́сны;

a premeditated murder наўмы́снае забо́йства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

premeditation [ˌpri:ˌmedɪˈteɪʃn] n.

1. абду́мванне (чаго́-н.) за́гадзя

2. law наўмы́снасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

borrow trouble

перайма́цца за́гадзя

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)