злюбі́цца сов., разг. слюби́ться, полюби́ть друг дру́га;
○ сцярпі́цца-злю́біцца — сте́рпится-слю́бится
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пакаха́ць сов. полюби́ть;
яны́ ~ха́лі адзі́н аднаго́ — они́ полюби́ли друг дру́га
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перарэ́зацца сов.
1. (разрезаться надвое) перере́заться;
2. (перере́зать друг друга) перере́заться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
палюбі́цца сов., разг.
1. полюби́ться;
~бі́ўся мне гэ́ты го́рад — полюби́лся мне э́тот го́род;
2. полюби́ть друг дру́га;
яны́ даўно́ ~бі́ліся — они́ давно́ полюби́ли друг дру́га
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сардэ́чны, -ая, -ае.
1. гл. сэрца.
2. Які ідзе ад сэрца, шчыры; добры, чулы, спагадлівы.
С. чалавек.
Сардэчная сустрэча.
Сардэчна (прысл.) прыняць гасцей.
3. Які мае адносіны да кахання; любоўны.
С. друг.
Сардэчныя справы.
4. у знач. наз. сардэ́чны, -ага, м., сардэ́чная, -ай, ж. Ужыв. як ласкавы зварот пры ўпамінанні пра каго-н. з адценнем ласкі, жалю, спачування.
Пацярпі, с. мой.
|| наз. сардэ́чнасць, -і, ж. (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паматля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што, чым.
Разм. Матляць некаторы час. [Мсціслаў] паматляў рукою і рэзка кінуў. Алесь глядзеў не на косць, а на яго і ўбачыў, як друг збялеў. Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перакало́цца сов.
1. (обо всех, многих) переколо́ться;
2. (пободать друг друга) перебода́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перастрэ́львацца несов.
1. (обстреливать друг друга) перестре́ливаться;
2. страд. перестре́ливаться; см. перастрэ́льваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГРУМ-ГРЖЫМА́ЙЛА (Кандрат Іванавіч) (21.9.1794, г. Магілёў — 1874),
бел. ўрач і грамадскі дзеяч. Д-р медыцыны (1823). Скончыў мед. ф-т Віленскага ун-та (1820). У 1821—28 працаваў у ваен. шпіталі ў Магілёве, у 1833—68 у Пецярбургу выдаваў мед. газ. «Друг здравия», якая папулярызавала мед. веды і садзейнічала развіццю айч. навукі. Навук. працы пра пахвінныя грыжы і спосаб іх лячэння шляхам аперацыі, па фізіялогіі і паталогіі дзіцячага арганізма, гігіене, дыетэтыцы і курарталогіі.
Тв.:
Монография о радикальном лечении пахомошоночных гриж... СПб., 1837;
Физиология поэзии и счастья. СПб., 1865.
т. 5, с. 463
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛЕ́КАВЫЯ РАСЛІ́НЫ,
расліны, што выкарыстоўваюцца ў медыцыне і ветэрынарыі ў лекавых або прафілактычных мэтах. Больш за 10 тыс. відаў. На Беларусі больш за 130 відаў. Дзейныя рэчывы (алкалоіды, гліказіды, вітаміны, флаваноіды і інш.) Л.р. аказваюць фізіял. ўздзеянне на арганізм чалавека і жывёл ці маюць біял. актыўнасць да ўзбуджальнікаў розных захворванняў. Падзяляюцца на сардэчна-сасудзістыя, кроваспыняльныя, заспакаяльныя, жаўцягонныя, слабільныя, патагонныя, мачагонныя, вяжучыя, адхаркавальныя і інш. Выкарыстоўваюцца таксама ў харч., парфумернай, лакафарбавай, металургічнай прам-сці.
Літ.:Мурох В.И., Стекольников Л.И. Наш зеленый исцеляющий друг. Мн., 1985; Шмярко Я.П., Мазан І.П. Лекавыя расліны ў комплексным лячэнні. Мн., 1989.
У.П.Пярэднеў.
т. 9, с. 192
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)