дашко́льны, -ая, -ае.

Які адносіцца да ўзросту, што папярэднічае паступленню дзіцяці ў школу.

Дашкольнае выхаванне.

Дашкольныя ўстановы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзядзькава́нне, -я, н. (гіст.).

Стары звычай шляхты ў беларускіх землях аддаваць дзяцей у сялянскую сям’ю на выхаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

воспита́ние

1. (действие) в разн. знач. выхава́нне, -ння ср.;

воспита́ние дете́й выхава́нне дзяце́й;

взять на воспита́ние ребёнка узя́ць на выхава́нне дзіця́;

воспита́ние во́ли выхава́нне во́лі;

2. (общее развитие, образование) выхава́нне, -ння ср.;

хоро́шее воспита́ние до́брае выхава́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

upbringing [ˈʌpbrɪŋɪŋ] n. выхава́нне;

a country upbringing вяско́вае выхава́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

благовоспи́танность ж. до́брае выхава́нне;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

nurture​1 [ˈnɜ:tʃə] n. fml гадава́нне, выхава́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

physical education [ˌfɪzɪkledʒuˈkeɪʃn] n. фізкульту́ра, фізі́чнае выхава́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wychowanie

wychowani|e

н.

1. выхаванне;

~e estetyczne — эстэтычнае выхаванне;

2. выхаванасць; выхаванне;

brak ~a — нявыхаванасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адукава́цца, ‑куюся, ‑куешся, ‑куецца; зак.

Набыць адукацыю, прайсці выхаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

политвоспита́ние (полити́ческое воспита́ние) палітвыхава́нне, -ння ср. (паліты́чнае выхава́нне).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)