ЗЕРНЕАЧЫШЧА́ЛЬНА-СУШЫ́ЛЬНЫ КО́МПЛЕКС,
комплекс машын і абсталявання для пасляўборачнай апрацоўкі (ачысткі, сушкі, сартавання) зерня. Ўключае зернеачышчальны агрэгат (складаецца з аўтамабілеразгрузчыка, зернеачышчальных машын папярэдняй і першаснай ачысткі, трыераў, норый і інш.) і шахтавыя (часам барабанныя) зернесушылкі з зернеправодамі.
З.-с.к. можа дадаткова камплектавацца бункерамі актыўнага вентыліравання, машынамі другаснай ачысткі, пнеўматычнымі сартавальнымі сталамі і інш. Машыны комплексу злучаны ў адзіную лінію і кіруюцца дыстанцыйна з цэнтр. пульта. Ачышчанае і высушанае зерне, адходы паступаюць у бункеры, адкуль выгружаюцца ў аўтамабілі; насеннае зерне дадаткова ачышчаецца і сартуецца машынамі другаснай ачысткі і пнеўматычнымі сартавальнымі сталамі, пратраўліваецца. Прадукцыйнасць комплексу да 50 т/гадз.
т. 7, с. 63
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
элева́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Збожжасховішча з механічным абсталяваннем для прыёму, ачысткі, сушкі і адгрузкі зерня.
Везці пшаніцу на э.
2. Транспарцёр для перамяшчэння грузаў (спец.).
|| прым. элева́тарны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
апрасня́льнік, ‑а, м.
Спец. Апарат для ачысткі вады ад раствораных у ёй солей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размыва́льнік, ‑а, м.
Прыстасаванне для ачысткі ад чаго‑н. пры дапамозе струменя вады.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
снегаачышча́льны, ‑ая, ‑ае.
Які служыць для ачысткі ад снегу. Снегаачышчальная машына. Снегаачышчальны плуг.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
снегапрыбіра́льны, ‑ая, ‑ае.
Які служыць для ачысткі дарог, вуліц ад снегу. Снегапрыбіральная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рафінёр, ‑а, м.
Машына для раздрабнення і ачысткі грубай драўнянай масы пры вырабе паперы.
[Ад фр. raffineur — ачышчальнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
снегаачышча́льнік, ‑а, м.
Машына, прыстасаванне для ачысткі ад снегу вуліц, плошчаў, дарог і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мякі́на, ‑ы, ж.
Адходы, якія застаюцца пасля абмалоту і ачысткі зерневых, бабовых культур і лёну.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)