траві́ць¹, траўлю́, тра́віш, тра́віць; тра́ўлены; незак., што (спец.).
Апрацоўваць паверхню чаго-н. кіслатой або іншымі хімічнымі рэчывамі.
|| зак. вы́травіць, вы́траўлю, вы́травіш, вы́травіць; вы́траўлены.
|| наз. траўле́нне, -я, н.
|| прым. траві́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
КАЛО́НЫ (лац. coloni),
1) у Старажытным Рыме катэгорыя землекарыстальнікаў — дробных арандатараў зямлі. За права апрацоўваць арандаваны ўчастак К. выплачвалі землеўладальніку грашовую арэнду ці выконвалі на яго карысць натуральныя павіннасці (гл. Каланат).
2) У раннім сярэдневякоўі ў Зах. Еўропе адна з катэгорый феадальна-залежных сялян.
т. 7, с. 481
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
рэтушава́ць, -шу́ю, -шу́еш, -шу́е; -шу́й; -шава́ны; зак. і незак., што.
Апрацаваць (апрацоўваць) рэтушшу.
|| зак. таксама адрэтушава́ць, -шу́ю, -шу́еш, -шу́е; -шу́й; -шава́ны.
|| наз. рэтушава́нне, -я, н. і рэтушо́ўка, -і, ДМ -шо́ўцы, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
капані́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., што.
Абл. Апрацоўваць, рыхліць капаніцай. Перакопвалі.. [поле] рыдлёўкамі, капанічылі капаніцамі, аралі. Сачанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ша́брыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак.
Спец. Апрацоўваць шаберам. Слесары разбіраюць станок, замяняюць, што патрэбна, шабраць. Ярашэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
отде́лывать несов.
1. (окончательно обрабатывать) апрацо́ўваць;
отде́лывать ру́копись апрацо́ўваць ру́капіс;
2. (придавать законченный вид) адстро́йваць, вырабля́ць;
отде́лывать кварти́ру адстро́йваць кватэ́ру;
3. (украшать) аздабля́ць, упрыго́жваць;
4. перен., разг. (ругать) прабіра́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дыскава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; незак., што.
Апрацоўваць глебу дыскавай бараной для разрыхлення яе верхняга слоя. Дыскаваць ворыва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АПРЭТАВА́ННЕ (ад франц. apprêter апрацоўваць),
апрацоўка тэкстыльных вырабаў з мэтай надання ім калянасці, незмінальнасці, гідрафобнасці, негаручасці і інш. Ажыццяўляецца прамочваннем ці паверхневай апрацоўкай вырабу спец. рэчывамі (апрэтамі). Для надання калянасці карыстаюцца водарастваральнымі эфірамі цэлюлозы (карбаксіметылцэлюлозай), крухмалам; незмінальнасці — амінафармальдэгіднымі смоламі; гідрафобнасці — крэмнійарган. вадкасцямі; пругкасці — сінт. латэксамі. Гл. таксама Тэкстыльна-дапаможныя рэчывы.
т. 1, с. 435
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дэкаці́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што (спец.).
Апрацаваць (апрацоўваць) шарсцяную тканіну парай або гарачай вадой, каб палепшыць яе якасць.
|| наз. дэкаціро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, ж.
|| прым. дэкаціро́вачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
апрэтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак.
Спец. Апрацаваць (апрацоўваць) тканіну, скуру асобымі рэчывамі для надання канчатковага выгляду.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)