лёгкае рассоўнае крэсла з пакатай спінкай і прадаўгаватым сядзеннем, у якім можна адпачываць паўлежачы.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
rest1[rest]n.
1. спако́й; адпачы́нак; сон;
without rest без адпачы́нку;
have/take a restадпачыва́ць, спаць
2.mus. па́ўза
♦
at rest у ста́не спако́ю
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
áusruhenvi і~, sichадпачыва́ць, перадыхну́ць (von D – ад чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
czynnie
дзейна; актыўна;
czynnie wypoczywać — актыўна адпачываць;
czynnie znieważyć — зняважыць дзеяннем
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дык.
1.злуч. з выніковым знач.Ужыв. для сувязі сказаў з прычынна-выніковымі адносінамі.
Калі так, дык я згодзен.
2.злуч.Ужыв. ў пачатку галоўнага сказа пры даданым умоўным.
Работу зрабіў, дык можна і адпачываць.
3.часц.узмацн. Узмацняе выказванне.
Я дык і глядзець у той бок не хачу.
Абяцаць дык абяцалі, а не выконваем.
4.часц.узмацн.Ужыв. пры ўказанні на проціпастаўленне або пярэчанне (разм.).
Дык я ж не спрачаюся!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
entspánnen
1.vt аслабля́ць напру́жанне
2) распрага́ць, выпрага́ць (каня)
2.~, sichадпачыва́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
erhólen, sich
1) адпачыва́ць, папраўля́цца
2) (von D) ачына́цца, адысці́ ад спало́ху
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
lounge
[laʊndʒ]1.
v.i.
1) выго́дна адпачыва́ць
2) бязьдзе́йна ба́віць час
2.
n.
1) кана́па, сафа́f.
2) пако́й для адпачы́нку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
spoczywać
незак.
1.адпачываць;
2. спачываць;
spoczywać w grobie кніжн. спачываць у магіле
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Лабу́да ’негаспадарлівы чалавек, гультай’ (КТС, С. Гаўрусёў), рус.лабути́на, маск.лабуда́ ’ні да чаго не здатны’, ’знішчанае адзенне, лахманы’, лабу́та ’някемлівы, няспрытны’, калуж.лобуда́ ’задзіра’, ’шпана’, польск.labuda ’расцяпа, павольны чалавек’, чэш.мар.loboda ’бадзяга’. Сюды ж і славац.lebediť si ’адпачываць, атрымліваць асалоду, быць у бяздзейнасці’. Балтызм. Параўн. літ.lebẽdýti ’псаваць, дрэнна рабіць’, lẽbeda, lebedà ’неахайны, мямля, размазня, расцяпа, непаваротлівы’, лат.lebeze ’неахайны’. Гл. таксама Слаўскі, 4, 15, 401.