Андава́ ць (Жд. ), анда́ ць (Арх. Бяльк. ). З аддава́ ць адда́ ць у выніку дысіміляцыі дд > нд .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
скупі́ цца , -плю́ ся, -пі́ шся, -пі́ цца; -пі́ мся, -піце́ ся, -пя́ цца; незак. , на што, з інф. без дап.
Неахвотна расходаваць, аддаваць ; быць празмерна ашчадным.
С. на пачастунак.
Не с. на добрыя словы (перан. : лёгка гаварыць каму-н. прыемнае).
|| зак. паскупі́ цца , -плю́ ся, -пі́ шся, -пі́ цца; -пі́ мся, -піце́ ся, -пя́ цца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
pledge 2 [pledʒ] v.
1. абяца́ ць; дава́ ць абяца́ нні
2. аддава́ ць у закла́ д
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ПРЭФЕРЭ́ НЦЫЯ (франц. préférence перавага ад лац. praeferre аддаваць перавагу),
ільгота, якая даецца пры абкладанні мытнымі пошлінамі ўсіх або некалькіх тавараў асобных краін і не пашыраецца на тавары інш. краін. Ажыццяўляецца ў форме зніжэння падаткаў, скідак з мытных пошлін, вызвалення ад Плацяжоў, прадастаўлення выгадных крэдытаў. П. даюцца дзяржавай, маюць адрасны характар. У адносінах паміж дзяржавамі П. даюцца на пачатках узаемнасці ці ў аднабаковым парадку. Гл. таксама Найбольшага спрыяння рэжым .
т. 13, с. 97
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Тахлі́ ць (тахлі́ ці ) ’даваць, аддаваць ’: даколь ты ёй усе́ будзеш тахли́ ци (Чэрн. ). Відаць, суадноснае з тахляваць , гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
verdí ngen * vt
1. аддава́ ць напрака́ т; аддава́ ць у падра́ д
2. ~, sich найма́ цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
хава́ ць ², -а́ ю, -а́ еш, -а́ е; -а́ ны; зак. , каго-што.
1. Закопваць нябожчыка або крэміраваць яго і ўстанаўліваць урну з прахам дзе-н.
2. перан. аддаваць забыццю; забываць.
Х. свае мары.
|| зак. пахава́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е; -а́ ны; наз. пахава́ нне , -я, н.
|| наз. хава́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Во́ ліць ’упрошваць, пераконваць’ (Нас. ). Рус. во́ лить ’жадаць, хацець’, ст.-слав. волити волꙗ аддаваць перавагу’, польск. wolić ’аддаваць перавагу’, чэш. voliti , славац. voliť ’выбіраць’, славен. vóliti ’тс’. Паводле Фасмера, 1, 338, Махэка₂, 704, звязана з воля (гл.). Роднаснымі з’яўляюцца гоц. waljan ’выбіраць’, ст.- в.-ням. wellan ’тс’, ст.-інд. varáyati ’выбірае, дамагаецца’ (Торп ., 400; Уленбек , 272).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вы́ бар , ‑у, м.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выбіраць — выбраць.
2. Аб тым, хто выбраны, што выбрана. Адобрыць чый-небудзь выбар.
3. Магчымасць выбраць. Багаты выбар тканін. □ Выбар ёлак быў багаты. Вочы дзяцей разбягаліся ва ўсе бакі. Бядуля .
•••
Без выбару [Бядуля] чытаў усё цікавае, без выбару і плана. Каваленка .
(Прадаваць, аддаваць ) на выбар аддаваць з правам выбару.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэфера́ нс
(фр. preference = літар. лац. praeferre + аддаваць перавагу)
трохасабовая (або чатырохасабовая) картачная гульня.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)