запа́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для запарвання. Запарны чан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запісны́, ‑ая, ‑ое.

Прызначаны для якіх‑н. запісаў. Запісная кніжка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запле́чны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для нашэння за плячамі. Заплечны мяшок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засо́вачны, ‑ая, ‑ае.

Прыстасаваны для засоўвання. Засовачная скрынка. Засовачныя дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заціскны́, ‑ая, ‑ое.

Які прызначаецца, служыць для заціскання. Заціскны механізм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зачэ́п, ‑а, м.

Прыстасаванне для зачэплівання. Зачэпы на гусеніцах трактара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даі́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для даення. Даільныя апараты. Даільная пляцоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даразахава́льніца, ‑ы, ж.

Спец. Пасудзіна для захавання дароў і прычасця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

датыка́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для дотыку, абмацвання. Датыкальныя органы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дахо́длівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць даходлівага, даступнасць для разумення. Даходлівасць тлумачэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)