палярыско́п, ‑а, м.

Спец. Прылада для выяўлення частковай палярызацыі святла.

[Ад лац. polaris — палярны і грэч. skopéō — гляджу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параўпускны́, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для ўпускання пары ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пары́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для парання чаго‑н. Парыльны кацёл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паскара́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для паскарэння якога‑н. працэсу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пашыра́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для пашырэння, расшырэння чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераку́льнік, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне для разгрузкі адкрытых вагонаў перакульваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пе́шня, ‑і, ж.

Лом з драўляным дзяржаннем для прабівання лёду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

планеталёт, ‑а, М ‑лёце, м.

Касмічны карабель для міжпланетных палётаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праве́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для праверкі, кантрольны. Праверачны дыктант.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прашы́вачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для прашыўкі. Прашывачны цэх. Прашывачны матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)