радзі́льны Entbíndungs-;

радзі́льны дом Entbíndungsheim n -(e)s, -e;

радзі́льная пала́та Kréißsaal m -(e)s, -säle;

радзі́льная гара́чка мед. Kíndbettfieber n -s;

радзі́льнае аддзяле́нне Entbíndungsstation f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скрыўле́нне н. Bíegung f -, -en, Krümmung f -, -en, Verkrümmung f -, Verbíegung f -, Verdréhung f -, -en;

мед. скрыўле́нне пазвано́чніка Rückgrat(s)verkrümmung f;

скрыўле́нне ро́та Schíefstehen des Múndes

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

супраціўля́льнасць ж.

1. Wíderstandsfähigkeit f -, Wíderstandsvermögen n -s, Resisténz f -;

з высо́кай супраціўля́льнасцю тэх. hóchwiderstandsfähig;

2. мед. Wíderstandsfähigkeit f, Wíderstandsvermögen n;

ні́зкая супраціўля́льнасць аргані́зма Wíderstandsschwäche des Körpers

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бор м.

I (род. бо́ру) (лес) бор; красноле́сье ср.;

◊ адку́ль сыр-б. загарэ́ўся — отку́да сыр-бо́р загоре́лся

II (род. бо́ру) хим. бор

III мед. (сверло) бор

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакало́цца I сов.

1. исколо́ться;

2. мед., разг. (подвергнуться уколам нек-рое время) поколо́ться

пакало́цца II сов.

1. (о посуде и т.п.) поколо́ться;

2. потре́скаться, растре́скаться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dur, ~u

I м.

1. мед. тыф, тыфус

dur brzuszny — брушны тыф;

2. яд, труцізна;

3. дурман

II нескл. муз.

мажор

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

jama

ж.

1. яма;

2. анат. поласць;

jama ustna — ротавая поласць;

jama oczna — вачніца;

jama w płucach мед. каверна ў лёгкіх

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gíftig a

1) ядаві́ты, атру́тны; мед. таксі́чны

2) з’е́длівы;

éine ~e Zúnge злы язы́к;

auf j-n ~ sein мець зло на каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wíckel m -s, -

1) скру́так

2) пялёнка

3) мед. кампрэ́с

4) пучо́к, мато́к;

◊

j-n beim [am] ~ néhmen* [fássen] разм. схапі́ць каго́-н. за каўне́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ВАРША́ЎСКІ УНІВЕРСІТЭ́Т,

найбуйнейшы навучальны і навуковы цэнтр Польшчы. Засн. ў 1816 у Варшаве паводле загаду рас. імператара Аляксандра I як Аляксандраўскі ун-т (статут зацверджаны ў 1818). Меў ф-ты: юрыд., мед., прыгожых мастацтваў, прыродазнаўча-матэм., тэалагічны. Пасля задушэння паўстання 1830—31 ун-т зачынены. У 1862 аднавіў дзейнасць пад назвай «Галоўная школа». Адыграў выключную ролю ў развіцці польск. культуры і навукі. Сярод яго выхаванцаў Г.Сянкевіч, Б.Прус, Бадуэн дэ Куртэнэ, гісторык матэматыкі С.​Дзікштэйн і інш. У 1869 школа пераўтворана ва ун-т з выкладаннем на рус. мове. У 1893—1915 у Варшаўскім універсітэце выкладаў Я.Ф.Карскі. У час герм. акупацыі 1915—18 фармальна лічыўся ням. ун-там, з 1917 — польскі. У 2-ю сусв. вайну не працаваў. Аднавіў дзейнасць у 1945. У 1995/96 навуч. г. ф-ты: біял., хім., журналістыкі і паліт. Навук. філасофіі і сацыялогіі, фізікі, геаграфіі і вывучэння рэгіёнаў, геалогіі, гісторыі; матэматыкі, інфарматыкі і механікі; эканам. Навук. неафілалогіі, педагогікі, паланістыкі, прававых навук і адміністрацыі, прыкладных грамадскіх навук і рэсацыялізацыі, псіхалогіі, русістыкі і прыкладной лінгвістыкі (мае кафедру бел. філалогіі), кіравання. Філіял ун-та ў Беластоку. Б-ка (засн. 1817).

т. 4, с. 19

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)