пласты́чная ма́сатэх. plástischer Wérkstoff; Kúnststoff m -(e)s, -e;
пласты́чныя та́нцы plástische Tänze
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
свішчм.
1.мед. (гнойная рана) Fístel f -, -n;
2. (шчыліна) Gálle f -, -n (у метале); Loch n -(e)s, Löcher (y дрэве, плодзе)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сы́вараткаж.мед. Sérum n -s, -ren і -ra; Héilserum n (для лячэння); Ímpfstoff m -(e)s, -e (для прышчэпкі);
супрацьслупняко́вая сы́варатка Tétanusserum n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дэгенера́цыя
(лац. degeneratio)
1) пагаршэнне біялагічных і псіхічных адзнак арганізма; выраджэнне;
2) разбурэнне тканак і органаў жывёльных арганізмаў у працэсе антагенезу (напр. знікненне хваста пры ператварэнні апалоніка ў жабу) або шляхам рэдукцыі 2;
3) мед. змены ў клетках і тканках у сувязі з парушэннем абмену рэчываў (гл.дыстрафія).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
komplikacja
komplikacj|a
ж.
1. складанасць; цяжкасць;
2.часцеймн.~e мед. ускладненні;
grypa z ~ami — грып з ускладненнямі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ulać
ula|ć
зак.
1. адліць;
2.мед. адрыгнуць;
jak ~ł — як раз; рыхтык; адзін у адзін; зусім дакладна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ustrój, ~oju
ustr|ój
м.
1.біял., мед. арганізм;
2. лад;
~ój państwowy — дзяржаўны лад;
~ój socjalistyczny — сацыялістычны лад
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wyrzut, ~u
м.
1. дакор, упіка; папіка;
robić ~y — упікаць;
~y sumienia — дакоры (мукі) сумлення;
2.мед. высыпка, сып
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
лята́льныIмед. лета́льный;
л. кане́ц — лета́льный исхо́д;
~ная до́за — лета́льная до́за
лята́льныII лета́тельный;
л. апара́т — лета́тельный аппара́т;
~ная — перапо́нка зоол. лета́тельная перепо́нка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ВА́ННЫлекавыя,
фізіятэрапеўтычная працэдура, калі на цела ці частку цела хворага ўздзейнічаюць пэўным асяроддзем з лек. ўласцівасцямі. Гал.лек. фактары ванн: тэмпературнае, мех. і хім. ўздзеянне на арганізм. Вядомы з даўніх часоў. Выкарыстоўваюць на курортах, у водагразелячэбніцах, спец. аддзяленнях паліклінічных і бальнічных устаноў. Хваробы, пры якіх назначаюцца ванны, разнастайныя: функцыянальныя, арган., траўматычныя і інш. расстройствы і пашкоджанні арганізма. Выбар лек. асяроддзя ажыццяўляецца ўрачом; самастойна карыстаюцца ваннамі марскімі, сонечнымі (гл. ў арт.Загар, Сонцалячэнне), паветр. (гл. ў арт.Аэратэрапія), пясочнымі (выграванне ў пяску, псаматэрапія на пляжах). Асаблівае значэнне маюць ванны мінеральныя і гразевыя (пелоідныя). Для мінеральных выкарыстоўваюцца прыродныя, у т. л. субтэрмальныя і тэрмальныя, ці штучна прыгатаваныя мінеральныя воды, найчасцей сульфідныя, хларыдна-натрыевыя, ёдабромныя, радонавыя, якія могуць дадаткова насычацца газамі (вуглякіслыя, кіслародныя, азотныя, жамчужныя ванны) або араматычнымі і інш. рэчывамі (хвойныя, гарчычныя, шкіпінарныя, шалфейныя, крухмальныя ванны). Для гразевых ванн (агульных ці ў выглядзе аплікацый) выкарыстоўваюць прыродныя і штучна прыгатаваныя лек. гразі (тарфяныя, сапрапелевыя, вулканічныя, гліністыя і інш.). Вывучэннем мед. аспектаў выкарыстання ванн займаюцца бальнеалогія, кліматалогія, фізіятэрапія.