іў, выкл.

Ужываецца гукапераймальна для перадачы голасу каня пры брыканні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

какафані́чны, ‑ая, ‑ае.

Непрыемны для слыху; сумбурны, немілагучны. Какафанічная музыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крэно́метр, ‑а, м.

Спец. Прыбор для вызначэння вугла крэну судна.

[Ад гал. krengen — класці судна на бок і metréō — вымяраю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крэто́н, ‑у, м.

Густая баваўняная ўзорыстая тканіна для абіўкі мэблі.

[Фр. cretonne.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

куса́чкі, ‑аў; адз. няма.

Шчыпцы для адкусвання, адразання дроту, цвікоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ласьён, ‑у, м.

Касметычны гігіенічны сродак для догляду скуры твару.

[Фр. lotion ад лац. lotio — мыццё.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лю́лечны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для курэння ў люльцы. Люлечны тытунь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маржа́тнік, ‑а, м.

Памяшканне для маржоў у звярынцы або заасадзе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закарко́вачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для закаркоўвання. Закарковачны матэрыял. Закарковачная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

залаці́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для залачэння. Залацільны прэс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)