ру́пець
1. (каму) беспоко́ить (кого), трево́жить (кого), забо́тить (кого);
2.
◊
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ру́пець
1. (каму) беспоко́ить (кого), трево́жить (кого), забо́тить (кого);
2.
◊
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
учапі́цца, учаплю́ся, учэ́пішся, учэ́піцца;
1. за каго-
2. за
3. чым за
4.
5. за кім-чым. Далучыцца самавольна, без папярэдняй згоды да тых, хто ідзе куды
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
-граф
(
другая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае асобу,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
напо́мніць
1. er¦ínnern
2. (здацца падобным на каго
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ублы́таць, ублы́тваць
1. (заблытаць
2. (абматаць, увязаць) umwíckeln
3.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
уве́сці, увяду́, увядзе́ш, увядзе́, увядзём, уведзяце́, увяду́ць; увёў, увяла́, -ло́; увядзі́; уве́дзены;
1. каго-
2.
3. каго-
4. каго (
5. каго (
6.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
усадзі́ць, усаджу́, уса́дзіш, уса́дзіць; уса́джаны;
1.
2.
3. каго (
4. каго (
5.
6.
7.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зря
◊
почём зря
руга́ть почём зря ла́яць, ні на
заче́м зря говори́ть наво́шта дарэ́мна гавары́ць;
зря потеря́ть вре́мя дарэ́мна (ма́рна) стра́ціць час, змарнава́ць час;
ну, э́то уж зря! ну, гэ́та дарэ́мна!
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
предпринима́ть
1. (начинать) пачына́ць, распачына́ць; (браться за что-л.) бра́цца (за
предпринима́ть изда́ние журна́ла пачына́ць (распачына́ць) выда́нне часо́піса, бра́цца за выда́нне часо́піса;
2. (делать) рабі́ць;
ну́жно что́-л. предпринима́ть трэ́ба
◊
предпринима́ть шаги́ рабі́ць за́хады;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
свиде́тельствовать
1. све́дчыць;
очеви́дец свиде́тельствует відаво́чца (відаво́чнік) све́дчыць;
2. (служить свидетельством) све́дчыць, гавары́ць (пра
успе́хи нау́ки и те́хники свиде́тельствуют о расцве́те культу́ры по́спехі наву́кі і тэ́хнікі све́дчаць (гаво́раць) пра ро́сквіт культу́ры (пака́зваюць ро́сквіт культу́ры);
3. (осматривать) агляда́ць;
свиде́тельствовать больно́го агляда́ць хво́рага;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)