demanding [dɪˈmɑ:ndɪŋ] adj.

1. надаку́члівы, назо́йлівы (пра чалавека)

2. ве́льмі ця́жкі; патрабава́льны;

physically demanding work фізі́чна ця́жкая пра́ца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

intractable [ɪnˈtræktəbl] adj. fml

1. непако́рны, незгаво́рлівы; упа́рты (пра чалавека)

2. неадо́льны, неперамо́жны;

an intractable problem неадо́льная прабле́ма

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

kinky [ˈkɪŋki] adj.

1. кучара́вы, у завітка́х

2. infml (пра чалавека) дзіва́к, з дзіва́цтвамі, выкрута́самі; з сексуа́льнымі адхіле́ннямі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

well-rounded [ˌwelˈraʊndɪd] adj.

1. по́ўны, кру́гленькі (пра чалавека)

2. усебако́ва адукава́ны;

a well-rounded education шыро́кая адука́цыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

фізіяно́міка, ‑і, ДМ ‑міцы, ж.

Уменне распазнаваць характар і ўнутраны стан чалавека па рухах і міміцы твару. // Вучэнне аб сувязі ўнутраных уласцівасцей чалавека з яго знешнім абліччам.

[Ад грэч. phisis — прырода і gnōmōn — які ведае.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аздо́біна, ‑ы, ж.

Разм. лаянк. Пра няўдалага, дурнога чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

антрапало́гія, ‑і, ж.

Навука, якая вывучае біялагічную прыроду чалавека.

[Ад. грэч. ánthrōpos — чалавек і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звягло́, ‑а, м. і н.

Разм. Пра звяглівага чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сано́ўнасць, ‑і, ж.

Рысы, паводзіны саноўнага чалавека; напышлівасць, высакамернасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стату́й, ‑я, м.

Разм. лаянк. Пра тупога, бесталковага чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)