лес, -у, мн. лясы́, лясо́ў, м.
1. Масіў зямлі, зарослы дрэвамі.
Дрымучы л.
Лесам (прысл.) ішоў, а дроў не бачыў (прыказка).
2. зб. Спілаваныя дрэвы як будаўнічы матэрыял.
3. перан. Як выражэнне мноства.
Л. рук.
○
Чорны лес — лісцевы.
Чырвоны лес — хваёвы.
◊
Навука для яго — цёмны лес — абсалютна незнаёмае, незразумелае.
Як у лесе — нічога не разумець, не разбірацца.
|| памянш. лясо́к, -ска́, мн. -скі́, -ско́ў, м. (да 1 знач.).
|| прым. лясны́, -а́я, -о́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
экало́гія, -і, ж.
1. Навука аб узаемадзеянні раслінных і жывёльных арганізмаў паміж сабой і з навакольным асяроддзем, а таксама іх стане.
Э. раслін.
Э. глебы.
Э. лесу.
2. перан. Чысціня, правільнасць, абумоўленыя гарманічнымі суадносінамі элементаў; клопат аб такой чысціні.
Э. культуры.
Э. мовы.
Сацыяльная э. (узаемадзеянне чалавека, грамадства і навакольнага асяроддзя).
|| прым. экалагі́чны, -ая, -ае.
Э. стан вадаёма.
Экалагічныя росшукі.
Экалагічная этыка.
Экалагічна (прысл.) чыстае асяроддзе.
Экалагічна (прысл.) чыстыя прадукты.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
картагра́фія
(ад карта + -графія)
навука аб складанні геаграфічных карт, а таксама само складанне іх.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
крымінало́гія
(ад лац. crimen, -minis = злачынстаа + -логія)
навука, якая вывучае злачыннасць як сацыяльную з’яву.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
егіптало́гія
(ад гр. Aigyptos + -логія)
комплексная навука, якая вывучае мову, гісторыю, культуру Стараж. Егіпта.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
імунало́гія
(ад імуна- + -логія)
навука аб неўспрымальнасці арганізма да заразных хвароб і атрутных рэчываў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
астрабіяло́гія
(ад астра- + біялогія)
навука, якая даследуе праблемы існавання жыцця ў Сусвеце; касмічная біялогія.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
астрано́мія
(гр. astronomia, ад astron = зорка + nomos = закон)
навука пра нябесныя целы, пра Сусвет.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аэранавіга́цыя
(ад аэра- + навігацыя)
навука аб ваджэнні лятальных апаратаў па зададзеным курсе; паветраная навігацыя.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аэрана́ўтыка
(ад аэра- + -наўтыка)
навука аб перамяшчэнні ў паветры на лятальных апаратах; лётная справа.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)