Ка́тэр ’катэр’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ка́тэр ’катэр’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ГАСЮ́К Мікалай,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАЗЛО́Ў (Яўген Кузьміч) (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НУ́КУАЛО́ФА (Nukualofa),
горад, сталіца каралеўства Тонга, на в-ве Тангатапу. Каля 40
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
крэн
(
1) нахіл судна або лятальнага апарата набок;
2)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ле́ер
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дрэйфава́ць
(
1) рухацца пад уздзеяннем ветру або цячэння (пра лёд, судна);
2) манеўруючы парусамі, заставацца прыблізна на адным месцы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
равенду́к, равенту́х
(англ ravenduck,
тоўстая льняная тканіна, парусіна, якая ўжывалася раней пераважна для парусоў, зараз выкарыстоўваецца ў абутковай прамысловасці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
флаг
(
прымацаваны да дрэўка або да шнура кавалак матэрыялу адпаведнай формы і колеру, часта з гербам, эмблемай дзяржавы або арганізацыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фла́гман
(
1) камандуючы буйным злучэннем ваенных караблёў (атрадам ці эскадрай);
2) карабель, на якім знаходзіцца камандуючы; самы буйны карабель флатыліі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)