ашалёўка, ‑і, ДМ ‑лёўцы; Р мн. ‑лёвак; ж.

Тое, што і шалёўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аэразды́мка, ‑і, ДМ ‑мцы; Р мн. ‑мак; ж.

Тое, што і аэрафотаздымка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бабу́хнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Разм. Тое, што і бабухнуць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

баха́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Тое, што і буханка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́веска, ‑і, ДМ ‑сцы; Р мн. ‑сак; ж.

Тое, што і шыльда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вымяра́льнік, ‑а, м.

1. Прылада, прызначаная для вымярэння.

2. Тое, што і вымернік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́страліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што і без дап.

Тое, што і стрэліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высяле́нец, ‑нца, м.

Разм.

1. Чалавек, якога выселілі.

2. Тое, што і перасяленец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азгле́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Тое, што і асклець. Рукі памёрзлі, азглелі. Глебка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акуры́ць, акуру, акурыш, акурыць; зак., што.

Тое, што і абкурыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)