анамастыко́н, ‑а,
1. Слоўнік або спіс уласных імён рознага тыпу, складзены паасобку
2. Сукупнасць уласных імён пэўнага этнасу
[Грэч. onomastikón.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
анамастыко́н, ‑а,
1. Слоўнік або спіс уласных імён рознага тыпу, складзены паасобку
2. Сукупнасць уласных імён пэўнага этнасу
[Грэч. onomastikón.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абжы́так, ‑тку,
У выразах: на абжытак,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камво́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Апрацаваны грэбенем
2. Прызначаны
[Ад ням. kammwolle — чэсаная воўна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напаўня́льнік, ‑а,
1.
2. Машына, якая служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыго́дніцтва, ‑а,
1. Прыгодніцкая тэматыка.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэгенера́тар, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фальшкі́ль, ‑я,
[Ням. Falschkiel.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фаршла́г, ‑а, і ‑у,
1. ‑у. Адзін або два хутка выкананыя перад асноўнай нотай гукі, якія служаць
2. ‑а. Вяроўка
[Ням. Vorschlag.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сем’яні́н, ‑а,
1. Сямейны чалавек.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
appropriation
1. прысвае́нне, прысво́йванне;
appropriation of property прысвае́нне маёмасці
2. асігнава́нне; выдзяле́нне грашо́вых сум
3. асігнава́ная су́ма
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)