níedergehen* vi (s)

1) апуска́цца; ав. ісці́ на паса́дку

2) узніма́цца (пра навальніцу)

3) ісці́ на дно, тапі́цца

4) апуска́цца, гі́нуць (пра чалавека)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

угару́ и уго́ру нареч., разг. вверх, кве́рху;

шар падня́ўся ўгару́ — шар подня́лся вверх (кве́рху);

◊ ісці́ ўгару́ — идти́ в го́ру;

ла́пкі ўго́ру — ла́пки вверх

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

héimgehen* аддз. vi (s)

1) ісці́ [вярта́цца] дадо́му

2) паме́рці, скана́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náchschleichen* vi (s) (D) упо́тай ісці́ сле́дам (за кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náchwollen* vi (D) разм. хаце́ць [збіра́цца] ісці́ сле́дам (за кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlíngern vi

1) марск. адчува́ць бакаву́ю [бартаву́ю] гайда́нку

2) ісці́ няўпэўнена [хіста́ючыся]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zóckeln vi

1) бе́гчы [е́хаць] трушко́м; тру́хаць

2) паво́льна ісці́; пле́сціся

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúwandern vi (s) (D, auf A) накіро́ўвацца, ісці́ (куды-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Талы́х — імітатыў, перадае язду па няроўнай паверхні: талы́х‑талы́х‑талы́х (полац., Нар. лекс.), талы́хаць (талхъць) ’ісці кульгаючы’ (мёрск., там жа). Гукаперайманне, параўн. талалыхаць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мярсіць ’імжыць’ (мядз., Сл. бел. фраз.). Да мараси (гл.). Няпоўнагалоссе — другаснае; адбылося, відаць, пад уплывам літ. merga ’ціхі дождж’, merguöt ’ціха ісці (пра дождж)’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)