умацава́нне ср.

1. (действие) укрепле́ние; упроче́ние;

у. бераго́ў ракі́ — укрепле́ние берего́в реки́;

у. экано́мікі — укрепле́ние (упроче́ние) эконо́мики;

у. дысцыплі́ны — укрепле́ние дисципли́ны;

2. (оборонительное сооружение) укрепле́ние;

лі́нія ўмацава́нняў — ли́ния укрепле́ний;

падзе́мныя ўмацава́нні — подзе́мные укрепле́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гіпе́рбала ​1, ‑ы, ж.

Мастацкі прыём перабольшання для ўзмацнення выразнасці выказвання. З мэтай падаць сваім апавяданнях, гумарыстычную афарбоўку Якуб Колас, апрача параўнанняў, ужывае і другія стылістычныя спосабы — эпітэты, метафары, гіпербалы, якія нясуць у сабе пэўную долю гумару. «Полымя». У пісьмовай літаратуры гіпербала .. ужываецца як сродак вобразнага адлюстравання рэчаіснасці. А. Макарэвіч. // Усякае перабольшанне.

[Ад грэч. hyperbolē — перабольшанне.]

гіпе́рбала ​2, ‑ы, ж.

У матэматыцы — крывая лінія з ліку канічных сячэнняў.

[Ад грэч. hyperballō — праходжу праз што‑н.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

графа́

(гр. graphe = рыса, лінія)

1) паласа або слупок паміж дзвюма вертыкальнымі лініямі ў табліцах, канторскіх кнігах, класных журналах і інш.;

2) тое, што і рубрыка 2.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

napięcie

napięci|e

н.

1. напружанне;

linia wysokiego ~a — лінія высокага напружання;

trzymać w ~u — трымаць у напружанні;

2. фіз. нацяжэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гадо́граф

(ад гр. hodos = шлях + -граф)

мат. крывая лінія, якая з’яўляецца геаметрычным месцам канцоў вектараў, што выходзяць з аднаго пункта і раўняюцца розным значэнням некаторага пераменнага вектара.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пара́бала

(гр. parabole = параўнанне)

1) мат. лінія перасячэння круглага конуса плоскасцю, паралельнай якой-н. датычнай плоскасці гэтага конуса;

2) прытча, кароткая казка, анекдот, алегарычнае апавяданне павучальнага зместу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пентагра́ма

(гр. pentagrammon, ад pente = пяць + pramme = лінія)

1) правільны пяцівугольнік, на ўнутраных баках якога пабудаваны раўнабедраныя трохвугольнікі аднолькавай вышыні;

2) магічны знак на амулетах сярэдневяковага перыяду.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ста́ртовый в разн. знач. ста́ртавы;

ста́ртовый сигна́л ста́ртавы сігна́л;

ста́ртовый пистоле́т ста́ртавы пістале́т;

ста́ртовая раке́та ста́ртавая раке́та;

ста́ртовая ли́ния ста́ртавая лі́нія;

ста́ртовая доро́жка ста́ртавая даро́жка;

ста́ртовая устано́вка ста́ртавая ўстано́ўка;

ста́ртовые возмо́жности ста́ртавыя магчы́масці.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

production [prəˈdʌkʃn] n.

1. вытво́рчасць, вы́раб;

oil production здабы́ча на́фты;

mass produc-tion ма́савая вытво́рчасць;

a production line пато́чная лі́нія

2. праду́кцыя

3. пастано́ўка;

a new production of “King Lear” но́вая пастано́ўка «Караля́ Лі́ра»

♦

on production of smth. fml пры прад’яўле́нні чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

трактры́са

(фр. tractrice, ад лац. tractus = выцягнены)

мат. плоская крывая лінія, для якой даўжыня адрэзка датычнай ад пункту дотыку да пункту перасячэння з дадзенай прамой ёсць пастаянная велічыня.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)