перыёст, ‑а, М ‑сце, м.

Спец. Надкосніца.

[Ад грэч. perí — вакол і ostéon — косць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плакіро́ўшчыца, ‑ы, ж.

Спец. Жан. да плакіроўшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плі, выкл.

Спец. Каманда страляць (ад «палі!»).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плюсо́ўшчыца, ‑ы, ж.

Спец. Жан. да плюсоўшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патрымо́ній, ‑я, м.

Спец. Спадчынная радавая маёмасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пеленга́тар, ‑а, м.

Спец. Прылада для пеленгавання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пента́метр, ‑а, м.

Спец. Пяцістопны вершаваны размер.

[Грэч. pentametron.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

септыцэмі́я, ‑і, ж.

Спец. Таксічная форма сепсісу.

[Ад грэч. sēptikos — гніласны і haima — кроў.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скарпе́ль, ‑я, м.

Спец. Каменячосны разец, долата.

[Іт. scarpello.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спа́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які валодае спайнасцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)