рассла́блены, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад расслабіць.
2. у знач. прым. Пазбаўлены сілы, аслабелы. Вялым і расслабленым злазіў Алёшка з елкі, на якую так спадзяваўся. Якімовіч. Няхай вецер галаву асвяжыць, адгоніць тое, што, нібы гіпноз, падначальвае, супакойвае і робіць мяккім, расслабленым. Васілевіч. // Які сведчыць пра ўпадак сіл, слабасць. У падпалкоўніка быў расслаблены голас, быццам сп хворы ці дужа змарыўся. Асіпенка. Словы .. [Савіньскага] пераходзяць у нейкі расслаблены, амаль дзіцячы лепет, просьбу, пяшчоту, якая болем адгукаецца ў душы... Брыль. // Вялы, няцвёрды, без напружання мускулаў. Расслабленая поза. □ [Хлопцы] пайшлі прэч — абодва надзіва падобныя і нават хада ў іх была таксама аднолькавая — якаясь расслабленая, віхлястая. Васілёнак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сма́жаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад смажыць.
2. у знач. прым. Прыгатаваны смажаннем. Смажаны заяц. Смажаная рыба. □ «Вось яна, тая ласіха», — думае Данілка, калі маці стаўляе на стол вялікую патэльню смажанага мяса. Бяганская. На кухні пахла свежым булёнам і смажанай цыбуляй. Няхай.
3. у знач. наз. сма́жанае, ‑ага, н. Тое, што і смажаніна. Маці ў фартуху, у касынцы з такой жа вясёленькай крамніны насіла з кухні ў сталовую і ставіла ў буфет варанае і смажанае. Карпаў. Стол у зальчыку ажно гнуўся ад блюд са смажаным, вараным, печаным, ад бутэлек з півам і віном. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
jaki
jak|i
які, каторы;
~i lubisz kolor? — які колер табе падабаецца?;
~a dzisiaj jest pogoda? — якое сёння надвор’е?;
~i wybierasz: biały czy czarny? — які выбіраеш: белы ці чорны?;
~a ona jest dobra! — якая яна добрая!;
~i pan, taki kram прым. якія самі, такія і сані;
jaki bądź — які-небудзь; абы-які
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
бро́нхі, -аў, адз. бро́нха, -і, ДМ -нсе, ж.
Разгалінаванні дыхальнага горла, якія праводзяць паветра ў лёгкія.
|| прым. бранхія́льны, -ая, -ае.
Бранхіяльная астма.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
брылья́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.
Каштоўны камень: агранены і адшліфаваны алмаз.
|| прым. брылья́нтавы, -ая, -ае.
◊
Брыльянтавае вяселле — шасцідзесяцігоддзе шлюбнага жыцця.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
буко́ліка, -і, ДМ -ліцы, ж. (спец.).
Жанр літаратурных твораў, у якіх ідэалізуецца сціплае вясковае жыццё на ўлонні прыроды.
|| прым. букалі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бурла́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м. (гіст.).
Рабочы ў арцелі, якая цягнула паўз бераг супраць цячэння судны.
|| прым. бурла́цкі, -ая, -ае.
Бурлацкая арцель.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бу́фер, -а, мн. -ы, -аў, м.
Спецыяльнае прыстасаванне ў паравозах, вагонах, аўтамабілях для паслаблення сілы ўдару, штуршка пры сутыкненні.
|| прым. бу́ферны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бяло́к², -лка́, мн. -лкі́, -лко́ў, м.
1. Празрыстая частка птушынага яйца, якая акружае жаўток.
2. Непразрыстая белая абалонка вока.
|| прым. бялко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
валанцёр, -а, мн. -ы, -аў, м.
Той, хто добраахвотна ўдзельнічае ў якой-н. справе, не атрымліваючы за гэта грошай.
|| прым. валанцёрскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)