БУДАЎНІ́ЧЫ,

службовая асоба ў ВКЛ, якая наглядала за ўсімі грамадскімі будынкамі і збірала падаткі за будынкі. У вял. гарадах яго выбіралі з членаў магістрата.

т. 3, с. 311

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

attorney [əˈtɜ:ni] n.

1. law атарне́й; адвака́т; паве́раны

2. даве́раны, даве́раная асо́ба

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

does [dʌz, dəz] v. 3-я асоба, адз. л., цяпер. ч. ад do

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

liquidator [ˈlɪkwɪdeɪtə] n. ліквіда́тар; асо́ба, яка́я займа́ецца ліквіда́цыяй фі́рмы і да т.п.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

white hope [ˌwaɪtˈhəʊp] n. infml асо́ба, на по́спех яко́й ма́юцца вялі́кія надзе́і

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

osobistość

ж.

1. асоба;

2. індывідуальнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

funkcjonariusz

м. службовая асоба; функцыянер; службовец

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

szycha

ж. разм. шышка (важная асоба)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ко́нсул, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Службовая асоба дыпламатычнага ведамства, якая прадстаўляе і абараняе прававыя і эканамічныя інтарэсы сваёй дзяржавы і яе грамадзян перад уладай іншай дзяржавы.

Генеральны к.

2. У Старажытным Рыме і ў Францыі (у першыя гады 19 ст.): тытул вышэйшых службовых асоб, а таксама асоба, якая мае гэты тытул.

|| прым. ко́нсульскі, -ая, -ае.

Консульскія паўнамоцтвы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

старшына́, -ы́, мн. -шы́ны і (з ліч. 2, 3, 4) -шыны́, -шы́н, м.

1. У некаторых арміях званне малодшага начальніцкага саставу і ваенна-марскога флоту, а таксама асоба, якая мае гэтае званне.

С. роты.

2. (уст.). Выбарная асоба, якая кіравала справамі якой-н. саслоўнай арганізацыі, аб’яднання і пад.

Валасны с.

|| прым. старшы́нскі, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)