вогнетушы́цель, ‑я, м.

Апарат для тушэння невялікага пажару, агню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

водаачышча́льнік, ‑а, м.

Спец. Апарат для ачысткі вады; фільтр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

водавымяра́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для вымярэння вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воданаграва́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для награвання вады. Воданагравальная станцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

водапад’ёмны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для пад’ёму вады. Водапад’ёмная вежа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воспапрышчэ́пны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для прышчэпкі воспы. Воспапрышчэпная іголка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воўначаса́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для часання воўны. Воўначасальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуглепагружа́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для пагрузкі вугалю. Вуглепагружальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вугляво́з, ‑а, м.

Аднапалубнае марское судна для перавозкі вугалю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

док, ‑а, м.

Збудаванне для рамонту суднаў. Плывучы док.

[Англ. dock.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)