хелатаме́трыя

(ад гр. chele = кляшня клюшня + -метрыя)

тое, што і камплексонаметрыя.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

цытравані́ль

(ад лац. citrus = лімоннае дрэва + ваніль)

тое, што і цытраванілін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шанта́н

[фр. (café) chantant = кафэ са спевамі]

тое, што і кафэшантан.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эацэ́навы

(ад эа- + -цэн);

э-ая эпоха — тое, што і эацэн.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

экабіямо́рфы

(ад эка- + гр. bios = жыццё + -морфы)

тое, што і экаморфы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

электрака́ўстыка

(ад электра- + гр. kaustikos = пякучы, едкі)

тое, што і гальванакаўстыка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эндатро́фны

(ад энда- + -трофны);

э-ыя арганізмы — тое, што і эндапаразіты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эспа́да

(ісп. espada = шпага; тарэра, узброены шпагай)

тое, што і матадор.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дух, -у і -а, м.

1. -у. Свядомасць, мысленне, псіхічныя здольнасці, тое, што прымушае да дзеянняў, дзейнасці; пачатак, што вызначае паводзіны, дзеянні.

У здаровым целе здаровы д.

2. -у. Унутраная маральная сіла.

Высокі баявы д.

Ваяўнічы д.

3. -а, мн. -і, -аў. У рэлігійна-містычных уяўленнях: бесцялесная звышнатуральная істота.

Святы д.

Злы д.

Нячысты д.

4. -у, перан., чаго. Змест, сапраўдны сэнс, адметная адзнака чаго-н.

Па духу закона.

Адчуць д. часу.

5. -у. Тое, што і дыханне (разм.).

Д. займае.

Д. перавесці.

6. -у. Тое, што і паветра (разм.).

Лясны д.

7. -у. Тое, што і пах (разм.).

Цяжкі д.

◊

Выматаць духі (разм.) — давесці да знямогі.

Духу баяцца (разм.) — адчуваць страх пры адным упамінанні каго-н.

Каб і духу чыйго не было (разм.) — аб рашучым патрабаванні чыйго-н. выдалення.

Падаць духам — траціць надзею, адчайвацца.

Святым духам (разм., жарт., іран.) — невядома чым, нічым (жыць, існаваць).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бу́бен, -бна, мн. -бны, -бнаў, м.

1. Ударны музычны інструмент у выглядзе абцягнутага скурай шырокага абруча з металічнымі бразготкамі.

Біць у б.

2. Тое, што і барабан (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)