вы́спаведаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Справіць абрад споведзі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́спаведаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Справіць абрад споведзі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́студзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць;
Ахаладзіць, выпусціўшы цяпло (пра памяшканне).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абы́класць, ‑і,
Уласцівасць абыклага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абязлі́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
Паставіць у такія ўмовы, пры якіх ніхто асабіста не адказвае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кішэ́чнік, ‑а,
Частка стрававальнага апарата чалавека і жывёл, якая пачынаецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крышта́лік, ‑а,
1.
2. Частка вока ў выглядзе дваякавыпуклай празрыстай лінзы, размешчанай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ішэмі́я, ‑і,
Малакроўе органа ці асобнага яго ўчастка з-
[Грэч. ischō — затрымліваю і haima — кроў.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кансігна́нт, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зара́ней,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зарубе́жны, ‑ая, ‑ае.
Які знаходзіцца, жыве, дзейнічае, выпускаецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)