узду́цце, ‑я, н.

Спец. Пухліна, прыпухласць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

урубмашы́на, ‑ы, ж.

Спец. Урубавая машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

урэ́тра, ‑ы, ж.

Спец. Мочаспускальны канал.

[Грэч. urēthra.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фато́н, ‑а, м.

Спец. Часціца святла.

[Ад грэч. phōs, phōtos — святло.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флаці́равацца, ‑руецца; незак.

Спец. Падвяргацца флатацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флекты́ўнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць флектыўнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цэнтры́чнасць, ‑і, ж.

Спец. Якасць цэнтрычнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экспіра́цыя, ‑і, ж.

Спец. Выдых, выдыханне.

[Лац. expiratio.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

энерва́цыя, ‑і, ж.

Спец. Нервовае знясіленне.

[Ад лац. enervo — стамляю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГІДРАНА́ЎТ (ад гідра... + грэч. nautēs мараплавец),

акванаўт, чалавек, які прайшоў спец. падрыхтоўку і здольны доўгі час (на працягу многіх сутак) знаходзіцца ў падводным апараце без выхаду на паверхню. Выконвае падводныя работы ці даследаванні.

т. 5, с. 230

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)