архео́лаг, ‑а, м.

Вучоны, спецыяліст па археалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асмо́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па асмолцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акушэ́р, ‑а, м.

Урач, спецыяліст па акушэрству.

[Фр. accoucheur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аленегадо́вец, ‑доўца, м.

Спецыяліст па аленегадоўлі; аленявод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анко́лаг, ‑а, м.

Урач — спецыяліст па анкалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмо́тчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па абмотванню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмуро́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па абмуроўванню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абрэ́зчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па абрэзванню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адбе́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па адбелцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абіва́льшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па абіўцы мэблі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)