Накатага́ніць ’наварыць’ (Мат. Гом.). У слове ідэнтыфікуецца прыстаўка на- і канцавая частка, звязаная з таган ’вялікі касцёл’, што датычыць ‑ка‑, то яна можа быць суаднесена з вядомай экспрэсіўнай прыстаўкай ка‑, параўн. катурхаць (гл.) і пад.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

фурма́нскі, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да фурмана, належыць яму. — Но-о-о! Ка-аб цябе... — чуўся.. няшчыры фурманскі голас. Бядуля. Спераду ўпоперак саней ставілася лавачка-козлы, і хутчэй як пэўная даніна фурманскай традыцыі, бо практычнага сэнсу яна не мела. «Помнікі».

2. у знач. наз. фурма́нская, ‑ай, ж. Уст. Памяшканне для фурманоў у доме памешчыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каранні́к I, -ка́ м. (о лошади) коренни́к, коренно́й, коренна́я ж.

каранні́к II, -ка́ м., обл. у́лей, коло́да ж., борть ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

навакаі́н

[ад лац. novus = новы + (ка)каін]

лекавы прэпарат, які ўжываецца для мясцовага абязбольвання, пры спазмах сасудаў і іншых захворваннях.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гваздзікі́, -ко́ў (ед. гваздзі́к, -ка́ м.) бот. гвозди́ка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гвалтаўні́к, -ка́ м.

1. наси́льник; угнета́тель;

2. наси́льник; растли́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

грыбні́к, -ка́ м., разг. грибни́к;

заўзя́ты г. — завзя́тый грибни́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ві́сельнік м., уст. ви́сельник; уда́вленник;

◊ гу́мар ~ка — ю́мор ви́сельника

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брэ́днік, -ка, (о древесине) -ку м., бот. бреди́на ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лучні́к, -ка́ м. (подвешенное приспособление для освещения) камелёк, свете́ц

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)