дробнасяля́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дробнага сялянства, уласцівы яму. Дробнасялянская гаспадарка. Дробнасялянская псіхалогія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мірае́дскі, ‑ая, ‑ае.

Разм. пагард. Які мае адносіны да міраеда, міраедаў, уласцівы ім. Міраедская хцівасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ніло́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да нілотаў, які належыць, уласцівы ім. Мовы нілоцкай групы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нэ́пманскі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да нэпмана. Нэпманская крама. // Уласцівы нэпману. Нэпманскі дух.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плебе́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да плебея, належыць яму. // Уст. Уласцівы плебею; грубы, вульгарны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рата́йскі, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да ратая, уласцівы яму. Ратайская хата. Ратайская сіла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сайга́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сайгі, сайгака; які належыць, уласцівы ім. Сайгачы статак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сакрата́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сакратара, належыць, уласцівы яму. Сакратарская пасада. Сакратарскія абавязкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свяшчэ́нніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да свяшчэнніка, уласцівы, належыць яму. Свяшчэнніцкі сан. Свяшчэнніцкая раса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сінга́льскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сінгалаў, сінгальцаў, які належыць, уласцівы ім. Сінгальская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)