бязбо́жніцтва, ‑
Крытычныя, скептычныя або адмоўныя адносіны да існавання бога; вальнадумства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бязбо́жніцтва, ‑
Крытычныя, скептычныя або адмоўныя адносіны да існавання бога; вальнадумства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кучо́мка, ‑і,
Шапка футрам наверх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэпута́т, ‑
1. Выбарны прадстаўнік, член выбарнай дзяржаўнай установы.
2. Выбраная або прызначаная асоба, упаўнаважаная выконваць якое‑н. даручэнне.
[Лац. deputatus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паліцма́йстар, ‑тра,
У дарэвалюцыйнай Расіі і некаторых капіталістычных краінах — начальнік паліцыі ў буйных гарадах.
[Ням. Polizeimeister.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плуг, ‑
Сельскагаспадарчая прылада з шырокім металічным нарогам або дыскам для ворыва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыс, ‑
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пыхце́ць, ‑хчу, ‑хціш, ‑хціць;
1. Цяжка дыхаць, сапці.
2. Тое, што і пыхкаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радко́м,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разво́й, ‑ю,
Ход, разгортванне, развіццё чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
штрафава́ць, ‑фую, ‑фуеш, ‑фуе;
Накладваць штраф на каго‑, што‑н., браць штраф з каго‑, чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)