угна́цца, уганю́ся, уго́нішся, уго́ніцца; угна́ўся, -на́лася; уганіся; зак., за кім-чым.

1. Пабегчы так, каб дагнаць.

У. за хлопчыкам.

2. (звычайна з адмоўем). Не адстаючы, ісці, бегчы за кім-, чым-н.

За вамі не ў.

3. (звычайна з адмоўем), перан. Зраўняцца з кім-, чым-н. у чым-н.

За ім у рабоце ніхто не ўгоніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чвя́каць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

1. Утвараць гукі, характэрныя для хадзьбы па гразі.

2. Ісці па чым-н. мокрым, гразкім, утвараючы характэрныя гукі.

3. Тое, што і чаўкаць (у 1 знач.).

4. Па́даць, утвараючы глухі, мяккі гук.

|| аднакр. чвя́кнуць, -ну, -неш, -не; -ні (да 1, 3 і 4 знач.).

|| наз. чвя́канне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

напярэ́ймы прысл.:

бе́гчы напярэ́ймы j-m den Weg ábschneiden*;

ісці́ напярэ́ймы j-m in die Quére kómmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спрача́цца

1. (аб чым-н.) stréiten* vi, sich stréiten* (über A);

2. (ісці ў заклад) wétten vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

фарва́тар м. марск. Fáhrwasser n -s, Fáhrrinne f -, -n;

ісці́ ў фарва́тары тс. перан. im Fáhrwasser ségeln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дамаві́на ж. Sarg m -(e)s, Särge; Báhre f -, -n;

ісці́ за дамаві́най das létzte Geléit geben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

daráufgehen* vi (s) разм. ісці́, расхо́давацца (пра грошы, час)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stíefeln vi (s, h) разм. ісці́ (вялі́кімі кро́камі), кро́чыць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fórtbewegen

1. vt ру́хаць упе́рад

2. ~, sich ісці́ [ру́хацца] упе́рад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Кудо́ю ’куды’ (Янк. Мат., Бяльк.). Рыфмаваныя формы кудою — сюдою заключаюць у сабе флексію творн. скл. ж. р. («ісці шпаркай хадою»).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)