zamienny
zamienn|y1. абменны, менавы;
2. заменны;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zamienny
zamienn|y1. абменны, менавы;
2. заменны;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Адкла́дня ’назва жалезнай
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
fragmentation
1) распа́д на
2) разры́ў на аско́лкі (бо́мбы, грана́ты)
2.аско́лачны (грана́та, бо́мба)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ГЕЛЬВЕ́ЦЫЯ (
старажытная назва
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
апасіяна́та
(
натхнёны характар выканання музычнага твора або яго
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дубля́ж
(
замена моўнай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
інтэгуме́нт
(
знешняе покрыва цэнтральнай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
канта́біле
(
пявучы характар выканання музычнага твора або яго
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
здзеравяне́ць і здзервяне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
Стаць цвёрдым, як дрэва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пая́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
Злучаць металічныя
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)